Ik heb dus een echte brokkenpiloot

Kijk uit! Pas op! Voorzichtig!
Ik roep het dagelijks. Eigenlijk helemaal niet pedagogisch verantwoord volgens sommige bronnen omdat dat af zou leiden van de focus and what not. Maar toch hoor ik het mezelf (te) vaak zeggen. Meneer heeft ons al meerdere malen een hartverzakking bezorgd.
Begrijp me niet verkeerd; boys will be boys. Ik ben ook zeker niet de flauwste en jongens zijn nu eenmaal vaker ruw. Kapotte broeken, een schaafwondje hier en daar. Blauwe plekken all over en af en toe een bult op het hoofd. Het is onlosmakelijk verbonden met kinderen. Het hoort er bij. Leren doen ze soms letterlijk met vallen en op staan. Maar Owen is een geval apart. Dat is zo’n enorme brokkenpiloot. Die valt haast vaker dan dat ie loopt.

Toen Owen voor de eerste keer flink viel en een tand door zijn lip had gevallen was ik lichtelijk in paniek. Het bloed zat overal en verblind door mijn gemoedstoestand vergat ik compleet hoe ik moest handelen. Geloof het of niet maar ik heb mijn moeder gebeld. De tweede keer, de derde keer en alle opvolgende keren ging het me al een stuk beter af.

En het bleef niet bij een tand door de lip.
Hieronder een kleine opsomming van wat we al met hem hebben meegemaakt:

  • Een hersenschudding als gevolg van een val bij mijn moeder op de plavuizen;
  • Een gekneusde neus doordat hij een bal wilde oprapen en zijn evenwicht verloor;
  • Een diepe snee in zijn hand waarvan we nog steeds niet weten hoe hij eraan kwam;
  • Een kapotte wenkbrauw als gevolg van een val precies op een ijzeren handgreepje;
  • Een gebroken scheenbeen omdat hij met zijn been bleef hangen op de glijbaan;
  • Een gescheurde grote teen door een stapje te missen en vol op onze ijzeren drempel te knallen;

En tel daarbij alle kleine verwondingen zoals eerder beschreven bij op.
Er is een tijd geweest dat we wekelijks bij de dokter of huisartsenpost zaten om weer eens wat te laten plakken. Vooral als Owen moe is valt hij veel sneller. Of hij is zó enthousiast dat hij simpelweg over zijn eigen benen struikelt of z’n voeten niet optilt.  Onze huisarts noemt hem inmiddels “onze grote pechvogel”.

Inmiddels zijn we het gewend. Laatst bijvoorbeeld viel hij bij mijn schoonzusje met zijn hoofd op de salontafel waarna er meteen een gigantisch grote bult ontstond die ook direct compleet paars en blauw was. Grote paniek bij de mensen die ook op de verjaardag van mijn nichtje en neefje waren. En wij haalden onze schouders op. Even flink troosten en knuffelen en hij was het, zoals verwacht, alweer vergeten en ging vrolijk verder met spelen.

Misschien is het wel handig eens een keer een cursus baby en kinder EHBO te volgen.
Heb jij ook zo’n Stef Stuntpiloot?

2 Replies to “Ik heb dus een echte brokkenpiloot”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s