Zindelijkheid

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen; ik geloof niet in zindelijksheids training.
Nu zullen sommige van jullie mij meteen zien als iemand van de Flat Earth Society en denken “die is niet wijs” maar ik geloof er echt niet in. Ik heb dan ook een gruwelijke hekel aan de vraag “En… Is ie al zindelijk?”. Nee dat is hij niet. Owen is nu 2 jaar en 8 maanden. De meeste kinderen worden zindelijk tussen de 24 en 36 maanden. ’s Nachts duurt het over het algemeen wat langer voor dat kinderen ook dan zindelijk zijn. Dat zou betekenen dat Owen nu in ieder geval overdag zindelijk zou moet zijn. Niet dus.

Ik ben er van overtuigd dat je zindelijkheid niet kunt afdwingen maar dat kinderen er zelf aan toe moeten zijn. Zindelijkheid is met name voor ouders handig en makkelijk. Luiers kosten immers geld en veel kinderen zijn nu eenmaal rond tollende krokodillen als ze verschoond moeten worden. Daarnaast heerst er, zoals met enorm veel andere dingen, ook een ware competitie onder moeders en vaders. Oh, mijn kind was al zindelijk met X maanden. Tegenwoordig moeten onze frummels al zo vroeg presteren. Ze moeten nog zoveel in het leven. Die zindelijkheid komt heus wel.

Vroeger

“Vroeger” waren kinderen eerder zindelijk dan nu. Dat heeft grotendeels ook te maken met de luiers die we nu hebben. De échte katoenen luiers van toen zie je haast niet meer en worden nog maar door een select groepje ouders gebruikt. Door het enorme absorptie vermogen van die prachtige Pampers zijn kinderen minder snel vies van hun eigen plasje en poepje. “Vroeger” ging het zindelijk worden dan vaak ook vanzelf. Nu zijn er oneindig veel boeken en artikelen met 100.000 verschillende manieren om je kind zindelijk te maken; wekker zetten om op tijd en uur te plassen, stickers plakken op een schitterende beloningskalender, voorleesboeken, in de blote billen rond laten lopen en ga zo maar door. Onzin. Vind ik. Er komt een dag dat ze ook echt wel vies van zichzelf raken, zelfs met die hypermoderne luiers. Of dat ze gewoon geen luier meer aan willen omdat dat voor baby’s is.

Wanneer wordt ie dan wel zindelijk?

Owen begint nu langzaamaan vies te raken van de luiers en begint steeds met interesse te tonen in het potje en de “grote” wc. Sinds een paar weken is het moord en brand als ie gepoept heeft en ook met een volle plasluier gaat hij niet meer zitten. Plassen op het potje heeft hij in het afgelopen half jaar 2 keer gedaan en op de “grote” wc 1 keer. Wij complimenteren en prijzen hem, maar gaan niet uitbundig staan joelen en juichen. Waarom? Omdat plassen en poepen op een wc gewoon hartstikke normaal is. Hij weet waar de plas en poep vandaan komt en wat in zijn luier zit moet sinds een aantal dagen door de wc worden gespoeld waarna hij er zelf op gaat zitten. Hij snapt het principe dus hartstikke goed alleen het daadwerkelijk doen ontbreekt dus nog. Voorlopig is het in ieder geval een leuke speelplek.

IMG_5203.JPG

Eind augustus is Owen gestart op de peuterspeelzaal. Hij zal dan genoeg kindjes van zijn leeftijd en lengte zien die wel op de wc gaan en geen luier meer dragen. Hem kennende zal hij dan waarschijnlijk ook willen. En dat is prima. Ook als hij het niet zou willen. De tijd zal het (hem) leren. Tot dan wacht ik rustig af tot hij er zelf aan toe is.

Wanneer waren jullie kinderen zindelijk? En hebben jullie dit getraind?

7 Replies to “Zindelijkheid”

  1. Ik ben van mening pushen werkt averechts.
    We hebben het gezien met onze Myrna.
    Die was dus pas zuiver toen ze 3.5 jaar was en was dus ook gelijk snachts zuiver met af en toe een ongelukje.

    Like

  2. Ach zelfs dat van die wasbare luiers klopt niet 😉 Onze oudste zoon (wegwerp) was zindelijk met 3.5, zoon 2 (ook wegwerp) met 4.5 en zoon 3 (wasbaar al zijn hele leven) wordt bijna 4 en is het nog steeds niet. Verder wel helemaal eens met het feit dat pushen niets helpt en je het enkel erger maar (been there, done that). Er zijn gewoon heel wat meer factoren die meespelen dan enkel leeftijd. Onze dochter die wordt bijna 2 en toont al (ja voor ons dus al 😉 ) interesse in het potje. Het is zo kindafhankelijk. Ook wij kijken dus gewoon naar ons kind. Het potje staat er, de verkleinbril voor de wc ligt er en het wordt aangeboden, niet meer en niet minder. Fijn te lezen dat ik niet de enige ‘rare’ mama ben op dat vlak.

    Like

  3. Ubbe is nog lang niet zindelijk (he he het kind is net een maand 1!), maar de wc is de interessantste plek in huis! Hij vind het prachtig om ‘mee te gaan’, en doortrekken? WoW!!! Ik denk dan, ach, mogelijk begin toch? Maar no pressure, hij kan nog niet alleen staan, niet lopen, laat staan op een pot zitten. En mocht hij tegen die tijd alle interesse verloren hebben, dan wachten we. 😜

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s