10x Ontzwangeren

Van de week zag ik bij Meisje Eigenwijsje een super leuke vragenlijst over dingen die allemaal te maken hebben met de periode na de bevalling. Oorspronkelijk komt deze tag van Beineffable. Ik vond het zo’n leuk idee dat ook ik ruim 13 weken na mijn bevalling besloot om deze in te vullen.

Hoe lang geleden is het dat je kindje is geboren?

Kenzie is op 13 juni 2017 om 06.04u geboren na een super voorspoedige bevalling van 6 uurtjes. Ik weet nog wel nadat ze geboren was de verloskundige tegen me zei dat het al licht was buiten. Huh? Hoe laat was het dan? Ik had totaal geen tijdsbesef meer. Misschien komt het ook doordat ik dit keer in bad ben bevallen en deze in een kamer stond zonder ramen.

136.jpg

Is jouw kraamweek gelopen zoals je had gehoopt/verwacht?

De kraamweek is super geweest! We zijn goed verwend door onze kraamverzorgster en samen met mijn man waren we echt een top team. Die week was het ontzettend zomers en warm. Ik herstelde best goed en na een paar dagen wilde ik er eigenlijk alweer op uit maar ik kon moeilijk de kraamzorg alleen laten. Gelukkig hadden we een zwembadje staan voor Owen en is Sander veel op pad geweest met hem zodat ik lekker buiten in de tuin kon zitten.

Waar heb je op dit moment behoefte aan?

Werken. Echt waar. Ik ben er klaar voor. Ik heb genoten en heb de kans gehad om maandenlang fulltime bij beide kinderen te zijn; die nemen ze me nooit meer af. Maar nu is het weer tijd om even iets anders te zijn dan alleen maar “mama”.

In welk opzicht ben je veranderd nu je moeder bent?

Ik heb al een zoontje van bijna 3. Sinds ik moeder ben cijfer ik mezelf enorm weg. Zo ging ik bijvoorbeeld nooit zonder make-up de deur uit; nu maak ik mezelf alleen nog maar op als ik er echt op uit ga. Ik zorg altijd eerst voor mijn kinderen en daarna pas voor mezelf. Dat betekent dus dat ik met regelmaat als laatste nog in mijn pyjama rondloop ’s ochtends en zonder ontbijt op pad ga.

Wat valt je zwaar in deze periode van ontzwangeren?

Die eeuwige zweetaanvallen. Bah! En de enorme vreetbuien die me overvallen. Ik probeer zoveel mogelijk gezond en gebalanceerd te eten maar ’s avonds komt die vreselijke hunkering naar koolhydraten en dan moet ik die kast in. Ook al weet ik dat er niks ligt, toch sta ik 3 keer op een avond te koekeloeren of ik toch niet iets ergens verstopt heb. Ik merk ook dat mijn haar langzaam (weer) begint uit te vallen. Dat is zo’n typisch kenmerkend dingetje; na 3 maanden valt het er met bossen uit. Sinds Owen zijn geboorte heb ik op mijn voorhoofd een enorme kale plek en ik ben bang dat deze nu alleen maar groter gaat worden. Tot nu toe kan ik het met kammen nog wel verbergen maar ik vind het wel heel erg vervelend.

Hoe combineer jij je werk en ouderschap samen en hoe ervaar je dat?

Ik werk sinds de geboorte van Owen 3 dagen; woensdag, donderdag en vrijdag. Voorheen werkte ik gewoon fulltime. Mijn schoonmoeder paste 2 dagen in de week op en mijn moeder 1 dag maar door langdurige ziekte van mijn schoonmoeder moest ik op zoek naar een andere oppas. Owen is daarom, toen hij 1,5 jaar was, naar een waanzinnig leuke gastouder gegaan. Hij heeft het er reuze naar zijn zin. Tijdens mijn verlof is hij thuis gebleven en hij kijkt er nu enorm naar uit om weer te gaan spelen op de opvang. Kenzie gaat straks uiteraard met hem mee. Ik heb er nooit moeite mee gehad om mijn kind “achter te laten” bij welke oppas dan ook. Mijn gastouder ken ik nu inmiddels dus ook Kenzie laat ik daar met een gerust hart achter. Ze stuurt me vaak foto’s dus zo blijf ik op de hoogte als ik aan het werk ben.

Hoe ben je nu ten opzichte van je ‘oude ik’?

Bij Owen was ik bevangen door mijn depressie. Daar heeft mijn eigen persoon enorm onder geleden. Daarnaast krijg je als moeder zijnde ook totaal andere prioriteiten en je sociale leven verandert. Vrienden zonder kinderen zie ik nu veel minder bijvoorbeeld. Voor ik kinderen had was ik nooit thuis; ik was altijd weg. Dat vaker aan huis gebonden zijn vind ik enorm lastig; ik ben nu eenmaal niet graag alleen. Ik ben natuurlijk niet écht alleen met mijn kinderen om me heen maar het is toch anders. En ik ben zo’n luxe paard die héél erg gesteld is op een heerlijk lange, diepe slaap. Ook dat zit er niet meer in maar toch weet ik op die 6 uur slapen goed te functioneren, haha!

Hoe gaat het lichamelijk met je?

Verrassend goed! Mijn herstel vond ik de eerste dagen best pittig; enorme aambeien (ik bespaar je de details) en naweeën. Omdat ik in het begin ook borstvoeding gaf waren die naweeën echt killing. Ik voelde de boel gewoon samentrekken. Bij Owen heb ik die helemaal niet gehad. Ik leefde nu van paracetamol naar paracetamol. Maar na een dag of 5 was ik, op nog steeds een beurse onderkant na, eigenlijk wel weer op de been. Wel heb ik soms nog last van mijn bekken maar daar ga ik binnenkort een keer voor naar de osteopaat zodat ook daar mee afgerekend kan worden.

Wat is het meest veranderd in je leven sinds de geboorte van je kindje?

Mijn gedachten en gevoelens. Ik kijk zó anders tegen dingen aan. Voorheen keek ik zonder problemen naar One Born Every Minute maar nu gaat er geen aflevering voorbij zonder te blèren. Ik weet hoe het voelt om zelf voor de eerste keer je kindje te mogen ontmoeten en dat is zo super bijzonder dat ik meteen instant flashbacks krijg en dus in tranen uitbarst. Als moeder zijnde leer je een liefde kennen die niet te beschrijven is. Een alles overheersende vorm van liefde die je de meest gekke dingen laat doen en denken. Daarnaast is ook mijn relatie met Sander veranderd; we hebben elkaar op een nieuwe manier moeten leren kennen. Dat botst soms, maar ik kan oprecht zeggen dat we samen sterker dan ever zijn. Daarnaast is hij natuurlijk de allerbeste papa op de hele wereld.

IMG_4250b1.jpg

Wat wil je na 9 maanden na de geboorte van je kind ook gedaan/bereikt hebben?

Sowieso (weer) de zwangerschapskilo’s eraf en nog een beetje extra. Echter bewoog de weegschaal bij Owen pas na 10 maanden; eerder ging er geen gram af, hoe hard ik ook mijn best deed. Ik ben dan ook heel benieuwd of het me gaat lukken binnen 9 maanden. Verder wil ik mijn blog wat “groter” gaan maken. Ik weet nog niet precies welke invulling ik hieraan wil gaan geven maar dat betekent in ieder geval weer vaker de camera pakken. Inmiddels is er een nieuwe lens onderweg waar ik veel mee hoop te gaan doen zodat er in ieder geval prachtige foto’s kunnen worden toegevoegd aan mijn blog.

Het is leuk als je de tag wilt overnemen. Vergeet je dan niet de naam (+ link) van Beineffable te noemen? Laat me zeker even weten als jij hem ook hebt ingevuld! Hieronder de vragen nog eens op een rijtje:

  • Hoe lang geleden is het dat je kindje is geboren?
  • Is jouw kraamweek gelopen zoals je had gehoopt/verwacht?
  • Waar heb je op dit moment behoefte aan?
  • In welk opzicht ben je veranderd nu je moeder bent?
  • Wat valt je zwaar in deze periode van ontzwangeren?
  • Hoe combineer jij je werk en ouderschap samen en hoe ervaar je dat?
  • Hoe ben je nu ten opzichte van je ‘oude ik’?
  • Hoe gaat het lichamelijk met je?
  • Wat is het meest veranderd in je leven sinds de geboorte van je kindje?
  • Wat wil je na 9 maanden na de geboorte van je kind ook gedaan/bereikt hebben?

Foto’s geboorte Kenzie door Captured By Do

4 Replies to “10x Ontzwangeren”

  1. Wat heb je dit heerlijk en eerlijk ingevuld en ik herken ook heel veel hoor. Fijn trouwens dat je gastouder ook regelmatig foto’s stuurt. Dat mis ik dan wel bij het KDV. En aan het werk gaan heb ik ook echt zin in al vind ik het ook nog wel een beetje moeilijk om mn kleine mannetje echt helemaal los te laten.

    Like

  2. Wat leuk dat je deze tag hebt ingevuld!! Mooi om jouw ervaring te lezen. Ik zit nog steeds in de ontzwanger periode en ik wilde er graag over schrijven. Zo kwam die tag in de wereld en ik vind het geweldig om andere ervaringen te lezen. Het is altijd fijn als iedereen gewoon eerlijk vertelt hoe het gaat (positief of negatief), zodat je als moeder daar een realistisch beeld van krijgt. Ik herken overeenkomsten. Ik werk bijvoorbeeld ook 3 dagen en dat vind ik een fijne combinatie. Verder merk ik juist dat ik mezelf bewust niet wegcijfer. Ik merk dat ik elke dag vooral IK wil zijn, die toevallig ook een moeder is, vrouw en vriendin. Gister avond ben ik lekker in mijn eentje naar de stad gegaan en ben ik op zoek gegaan naar lingerie. Gewoon, omdat ik vond dat ik dat verdiende 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s