Naar school

Owen gaat nu ruim een maand naar de peuterspeelzaal. Wij noemen het “school” want peuterspeelzaal is een beetje lastig om uit te spreken voor een peuter. 28 Augustus mocht hij voor het eerst. Daarvoor was hij al een keertje gaan oefenen terwijl wij alle nodige zaken bespraken maar dat was al weer een hele poos geleden. Hij was al wel bekend met de plek. Wanneer ik mijn petekindje wel eens naar de peuterspeelzaal bracht, ging Owen natuurlijk mee. Zij is inmiddels gestart in groep 1.

In eerste instantie mocht hij na de carnavalsvakantie al beginnen. Dit hebben we verschoven om meerdere redenen, namelijk:

  1. Oh mijn God! Stop de tijd! Ik ben er nog niet klaar voor! Mijn baby, mijn jongen. Ik kan je nog niet loslaten!
  2. De meivakantie stond vrijwel direct daarna voor de deur en..
  3. Ik was 2 juni uitgerekend van Kenzie en vond dat al een gigantische verandering op zich. Dan ook nog eens naar de peuterspeelzaal moeten leek ons niet verstandig.
  4. Een maand of 2 later zou de zomervakantie alweer beginnen

Voor ons gevoel konden we hem om deze redenen geen goede start op school geven en dus werd het 28 augustus; de eerste dinsdag na de zomer vakantie.

Heb ik achteraf spijt dat ik het niet gewoon eerder gedaan heb? Ja. Ergens wel.
Owen is tot aan de geboorte van Kenzie nog wel 2 dagen naar de gastouderopvang gegaan maar daarna hebben we hem thuis gehouden om aan de nieuwe situatie te kunnen wennen. Maar al gauw merkte ik dat hij tegen de muren omhoog liep. Hij zocht uitdaging en die kon ik hem op dat moment niet goed bieden met een pasgeboren baby op mijn arm. Aan de andere kant heb ik deze keuze natuurlijk niet voor niets gemaakt. Owen is nog altijd een kind van de structuur en regelmaat en dat kon ik hem wél bieden.

Eerste dag

28 Augustus was het dan zover. Na weken voorbereiden bracht ik hem voor het eerst weg. Het was een prachtige dag en Owen had er zin in. Ik had hem uitgelegd dat ik hem naar schooltje zou brengen, dat hij dan samen met een hoop andere kindjes zou gaan spelen bij juffrouw Hanny en juffrouw Winny en dat ik hem later weer op zou halen. In de auto er naar toe bleef hij het zelf ook herhalen. Ik had mijn “werk” dus goed gedaan. Natuurlijk moest er ook zo’n cliché foto komen want dit moment wilde ik bewaren.
Én delen, net als iedere andere trotse moeder.

Naamloos

Daar sta je dan als “nieuwe” schoolmoeder tussen een hoop mama’s die al vaker met dit bijltje hebben gehakt. Ik voelde me, en nog steeds wel, een beetje ongemakkelijk. Owen daarentegen had daar helemaal ging last van. Die ging direct spelen met alles wat hij tegenkwam. Na een minuut of 10 was het tijd om afscheid te nemen. Hier moeten de kindjes dan op een stoeltje bij het raam gaan staan om mama uit te zwaaien. Ook dat ging goed. Op de opvang moet hij normaal altijd huilen als ik weg ga, maar nu niet. Hij was er zelf dus ook echt wel aan toe.

De rust

Ik reed terug naar huis en legde Kenzie te slapen. Van te voren had ik mezelf voorgenomen om de eerste ochtend he-le-maal niks te doen. Even rust. Even tijd voor mezelf. In plaats daarvan werd het een groot emotioneel rollercoaster.
Want toen ik de foto op Instagram wilde plaatsen overviel het me allemaal ineens; mijn baby was geen baby meer. Hij had me niet meer zo hard nodig als voorheen. De tijd gaat zo verrekte snel! Snikkend werden alle baby albums erbij gepakt en bij iedere foto ging ik zowaar nóg harder huilen. Ik kon niet wachten om hem weer op te halen en al zijn verhalen aan te horen over wat hij allemaal gedaan had die ochtend.

En vol verhalen zat ie. Hij had gespeeld, liedjes gezongen en een koekje gegeten. Hele epistels over tovervingers waarvan ik later pas begreep wat hij daar nou precies mee bedoelde. Hij had genoten en ik genoot met hem mee.

IMG_5709.jpg

Een maand verder

We zijn nu dus ruim een maand verder en hij doet het super goed op de peuterspeelzaal. Naar wat ik begrijp luistert hij goed en doet hij goed mee. Alleen het delen is een issue maar welke peuter heeft hier nou geen moeite mee. Iedere dinsdag en donderdag ochtend staat hij letterlijk te springen als we weer gaan. Zijn tas moet iedere keer op zijn rug en hij weet zijn kapstokje precies te vinden.

Ik verbaas me er ook enorm over hoe veel hij al geleerd heeft die paar ochtendjes. Compleet nieuwe liedjes, woorden en zinnen komen eruit. Uitzwaaien doet hij omdat het moet want veel liever blijft hij gewoon zitten en spelen.
“Mama gaat naar huis, kom je nog even zwaaien?” Diepe zucht. – Oké dan mama.
Hij zit er écht op zijn plek. Meer kun je je niet wensen als moeder.

IMG_5716.JPG

Hoe verliep bij jou kindje(s) de eerste dag op school?

8 Replies to “Naar school”

  1. Geweldig mooi geschreven en foto’s en ik denk dat iedere moeder zich in jouw verhaal herkent. Ik wel al is het voor mij 25 jaar geleden dat ik haar voor het eerst naar de Psz bracht. Owen doet het heel goed bij ons en je ziet hem zichtbaar genieten en wat we allemaal willen, dat elk kind een blij kind is. Xxx Winny

    Liked by 1 persoon

  2. Bij ons was het vrijwel hetzelfde, Chrissy haar eerste school verliep ook zo goed! Ze wilde me wel uitzwaaien maar volgens mij zat er bij haar meer de gedachte achter van hè hè mama gaat weg😅! Ze is helemaal gek op het school en als ik zeg; ” gaan we naar juffrouw Hanny&Winny”? beginnen haar oogjes gelijk te stralen en gaat ze gelijk haar rugzak en jas pakken. Zo fijn dat deze eerste ‘schoolervaring’ zo goed in de smaak valt!

    Liked by 1 persoon

  3. Onze myrna ging ook naar de peuterspeelzaal ook bij juf Hanny en juf Winny ze had het er erg naar haar zin en wilde wel elke dag!
    Nu ze in groep 1 zit roept ze nog met regelmaat ik wil naar juf Hanny en en juf Winny.

    Dus ze heeft het daar erg naar haar zin gehad.
    Wat ze in een korte tijd allemaal leren is gewoon bizar.

    Liked by 1 persoon

  4. Heey wat leuk Laura….om je beleving en je emotie te delen over de eerste keer peuterspeelzaal van je zoon Owen. Uit ervaring als juf hebben ouders vaak meer last met afscheid nemen dan het kind. En mocht er toch een traantje vallen is het meestal zo over na wat troost te ontvangen van de juf. Mocht het zo zijn dat je kind ontroostbaar is dan laten wij ze echt niet huilen tot ze overstuur zijn, nee dan bellen wij het thuisfront maar dat doen we niet zo snel hoor. Ze moeten ook de tijd krijgen om te wennen. Maar wat leuk dat je voor peuterspeelzaal HET GANZENHOK gekozen hebt. Wij vinden het heel gezellig dat Owen bij ons is. Hij fungeert prima in de groep. Dikke knuffel aan je lieve manneke. Liefs juf Hanny. ( leuke collumn en foto’s trouwens)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s