Help! Ik heb een spenenkind!

Kenzie heeft een speen. Niet zo gek voor een baby van 4,5 maand natuurlijk. Owen had ook een speen maar die was op deze leeftijd al helemaal speen af; hij wilde hem gewoon écht niet meer. En daar was ik enorm blij mee. Ik heb echt een grote hekel aan spenen. Ondanks dat ze in verschillende kleurtjes en motiefjes verkrijgbaar zijn vind ik ze spuuglelijk. Daarnaast zijn ze ook nog eens slecht voor de ontwikkeling van de spraak en de vorming van het gebit.

img_3970.jpg
Owen stopte met de speen toen hij 3,5 maand oud was

Soms zie ik kinderen van 5 a 6 jaar oud die nog steeds met een speen in hun mond rond lopen. Waarom?! Oké, ik begrijp heus wel waarom sommige kinderen (lang) een speen hebben; het geeft rust, helpt met inslapen, biedt troost. Dit zie ik ook bij Kenzie. Wanneer ze moe is en de slaap niet kan vatten geef ik haar d’r speen. En bam, die armpjes gaan omhoog en instant slaap. Sommige kinderen duimen of vlokken, anderen hebben dus een speen. Maar waarom moet dat ding constant in die mond? Eerlijk? Ik vind het vies en het ziet er niet uit.

Afleren

Stiekem hoop ik nog steeds dat Kenzie binnen nu en afzienbare tijd ook besluit dat ze haar speen niet meer wil. Dan hoef ik het namelijk niet af te leren maar maakt ze de keuze zelf in plaats van dat ik hem voor haar maak. Als ik zie hoeveel ouders moeite hebben met het afleren van die speen.. Soms vraag ik me af of dit werkelijk zo moeilijk is of dat de ouders in kwestie het moeilijker maken. Wel ben ik er van overtuigd dat hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt.

Het afleren van de speen is volgens mij niet alleen lastig voor het kind maar ook voor de ouders; die hebben helemaal geen zin in een kind dat niet wil slapen of continu loopt te zeuren om de speen. Ik geloof niet dat ik daar ook trek in heb.

Zelf vind ik ons best consequent. Nu ik nog niet te maken heb met deze situatie denk ik “doe niet zo moeilijk”. Klaar is klaar. Maar misschien roep ik wel te hard. No judgement dus.

Onnodig

Kenzie krijgt haar speen wanneer ze moe is of echt ontroostbaar. Op andere momenten ligt de speen op de schouw of als ik onderweg ben ergens in de maxi cosi. Ik vind het niet nodig om hem continu aan te bieden. Zo “leer” ik haar nu al dat ze deze alleen krijgt tijdens bijvoorbeeld het slapen gaan.

IMG_5685.JPG

Daarom snap ik ook niet waarom sommige kinderen hem een hele dag in hun mond hebben. Dat is toch helemaal niet nodig? Of is het dan een soort bezigheidstherapie?

Koffiedik kijken

Nu kan ik natuurlijk niet zeggen welke rol de speen nog gaat spelen hier. Het liefst zou ik de speen rond haar 1e jaar de deur uit willen hebben. Hopelijk hoef ik straks geen toestanden aan te gaan zoals het meegeven van de speen aan Sinterklaas voor de baby pietjes of het begraven van dat siliconen ding in de tuin met een complete afscheidsceremonie. Tot die tijd blijf ik gewoon hopen dat ze hem zelf de deur wijst. Er zijn namelijk al genoeg dingen om consequent in te zijn als ouder..

Heeft jouw kind een speen of gehad? En hoe heb jij dit gedaan?

10 Replies to “Help! Ik heb een spenenkind!”

  1. Onze koekepeer kreeeg de eeerste weken in het zh van de zusters een speen omdat hij soms ontroostbaar was. Eigenlijk hielp hij toen al niet, maar soms was het even de prikkel om rustig te worden.
    Toen hij thuis was hielp hij ook soms, vooral tijdens enorme maagzuuraanvallen. Met drie maanden kreeg hij daar medicatie voor en was de speen verleden tijd. Ik heb het nog een tijdje geprobeerd ‘omdat het hoorde’ als het ware, maar Ubbe sabbelde drie keer waarna de speen weer naast zn koppie lag. Toen dus ook rigoureus gestopt.
    Ubbe is dus geen ‘spener’, overigens ook geen duimer. Wel een halve knuffelaar (zn hazen worden steeds belangrijker haha). Als hij écht verdrietig is heeft hij aan papa en mama genoeg en inslapen heeft hij gelukkig nooit moeite mee gehad…

    Liked by 1 persoon

  2. Chrissy was ook echt 1 met haar tutje! Pas een maand of 3 voor haar 3de verjaardag zijn we er mee gaan minderen en haar aangeleerd dat ze alleen haar tutje mocht wanneer ze naar bedje ging. Zonder enige moeite vond ze dat prima en deed ze zelfs elke ochtend als ze uit bed kwan haar tut netjes op haar nachtkastje leggen. Een paar weken later hebben we samen haar tut in de prullenbak gegooid! Had haar zover dat dat kon uitgelegd dat ze nu een echte “grote” meid was en grote meisjes slapen niet met een tut. Die avond was ik benieuwd ,wat zou ze doen?! Maar wauw mevrouw ging heerlijk in bed liggen en pakte haar knuffels gaf me een kus en ging heerlijk slapen! Ze heeft nooit meer om haar tut gevraagd.
    Nu met Boyan moet ik zeggen dat ik het toch wel anders doe, hij heeft een tut naar krijgt deze alleen als hij de behoefte heeft om idd getroost te worden of om z’n slaapje te pakken.

    Liked by 1 persoon

  3. Bezigheidstherapie! 😂😂😂 Zou best kunnen…Ophelia had tor haar 2de een speen en afleren was eigenlijk geen probleem. We brachten de speen naar een winkel waar een bak was met gebruikte spenen. Peuters mochten daar hun speen achterlaten (ging zgn naar de speenfee die de spenen naar baby’s brengt die niks hebben aar wel nodig hebben)….dit in ruil voor een cadeau uit die winkel ofcourse. Dit ging verbazingwekkend goed bij mijn oudste! Aiden is 15 mnd en heeft een speen…nu nog geen reden om af te leren. Komt wel…en anders ook naar die winkel 😂😂

    Liked by 1 persoon

      1. O was gewoon een baby/kids/Lifestyle winkel hoor…niks bijzonders! Vond het idee wel geniaal! De meest simpele ideeen blijken vaak te werken! 🤔😄

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s