Spijt

Wanneer je op zoek gaat naar je eerste koophuis hoop je natuurlijk altijd dat het huis wat je uiteindelijk koopt je droomhuis is. Vaak is dit ook het geval. Je koopt en laat het zoals het is of je stript het compleet en bouwt het weer helemaal opnieuw op.

Ook wij gingen op zoek naar ons droomhuis. We woonden al een aantal jaren samen op een huurflatje in de stad. Maar voor we een gezin gingen stichten wilden we toch eerst een echt woonhuis. En dus begon de huizenjacht. Meerdere opties hebben de revue gepasseerd maar deze waren allemaal veel mooier en groter op de foto’s dan in het echt. Vaak moest er voor heel veel geld aan worden opgeknapt of vonden we iets anders waardoor we dat huis niet besloten te kopen.

Last resort

Ons huis was eigenlijk de laatste optie die we hadden binnen onze prijsklasse, gewenste locatie en ruimte. Onder het mom van “op de foto’s is het toch anders” besloten we maar te gaan kijken en dus planden we een bezichtiging in.

Bij binnenkomst viel mijn mond open van verbazing; zo mooi, zo prachtig, zo warm, zo groot! Alles was perfect afgewerkt. En die badkamer! Er zat zoveel liefde in dit huis. Dit huis was echt een thuis en ik zag ons hier al helemaal wonen. Zoals sommigen dat voelen met een bruidsjurk, voelde ik “het” met dit huis. Als je het weet dan voel je het. Hier wil je zijn en blijven. En dus werd er een tweede bezichtiging ingepland. Het huis was nu zowaar nog mooier dan de vorige keer. Misschien was het een move van de makelaar, ik heb geen idee, maar na de tweede bezichtiging wist ik het helemaal zeker.

Onze aankoopmakelaar bracht een bod uit, wij kregen een enorm redelijk tegenbod en we accepteerden. De financiering hadden we voor zover al helemaal rond. Wij hadden ons eerste huis gekocht! Uiteindelijk kregen wij in december de sleutel en zijn we op de 28e van diezelfde maand er gaan wonen.

Grootste fout ooit

Nee. Niet het huis zelf. Nouja. Wel een beetje want anders zou ik dit blog niet schrijven maar dat is niet waar deze alinea over gaat. Wij zijn namelijk zo stom geweest om géén bouwkundig rapport op te laten maken voor we dit huis kochten. Ons huis is gebouwd tussen 1928 en 1930; een oud huis dus. En oude huizen komen met gebreken. Gebreken die we hadden ontdekt als we een bouwkundig rapport op hadden laten maken. Ook waren er een aantal zaken die wel vermeld zijn door de vorige bewoners maar tevens ook waren opgelost. Achteraf blijkt dat die oplossingen provisorisch zijn geweest doordat er niet voldoende onderzoek is gedaan naar de oorzaak van de problemen, waardoor we het later alsnog zelf hebben moeten repareren.

Zo hebben we onze complete beneden verdieping moeten laten injecteren omdat we last hadden van optrekkend grondvocht met als gevolg dat het stucwerk langzaam los laat. De goten waren rot en de dakkapellen ook. Om nog maar te zwijgen over het platdak wat we hebben. Dit is niet de schuld van de vorige bewoners, maar de schuld van degenen die zij hebben aangenomen om de verschillende zaken te verhelpen.

Wel merken we nu dat sommige dingen gemaakt zijn op een manier die we zelf nooit zouden hebben gekozen. Wie heeft er nu 27 stopcontacten waarvan 1 in het plafond? Nou. Wij dus. Echt waar. 27 Stopcontacten. En 1 in het plafond.

Over plafonds gesproken; dat van ons is 3.10m hoog en onze enige verwarming is de vloerverwarming. Je hoeft geen engineer te zijn om te begrijpen dat dat heel lastig warm stoken is. Aangezien ik nog al een koukleum ben, zijn de winters dan ook geen pretje. Ook boven hebben we elektrische verwarming. Eigenlijk is alles elektrisch in de dit huis. Behalve het warm water in de douche; daar hebben we een CV ketel voor. We hebben trouwens ook een prachtige schouw met open haard die nog werkt ook. Op gas. Aanzetten betekent direct een gigantisch verbruik. Dit alles zorgt ervoor dat we een energieverbruik hebben van ongeveer 8000kw per jaar; dat is meer dan het dubbele van het verbruik van een normaal gezin met 2 kinderen.

Dit is allemaal te veranderen natuurlijk maar dit brengt ook een heel erg hoog kostenplaatje met zich mee.

Wensen en behoeftes veranderen

Onze tuin leek helemaal niet zo klein toen wij het kochten. Nu met 2 kinderen zou ik hem minstens 3 keer zo groot willen hebben.

Vooraf riep ik geen huis te willen kopen met houten vloeren. Ons huis heeft op de eerste en tweede verdieping houten vloeren. Verblind door mijn liefde voor dit huis nam ik het op de koop toe. Nu stoor ik me aan het gekraak en de kou die het afgeeft in de winter.

3 Slaapkamers waren genoeg. Nu Sander zijn complete mancave zich in onze slaapkamer bevindt is 3 slaapkamers nu dus eigenlijk te weinig.

Handig zo’n klein gangetje! Niet dus.. Onze gang is letterlijk een anderhalve meter bij anderhalve meter. Bezoek onthalen of uitzwaaien betekent op de trap staan en om met de kinderwagen naar buiten te kunnen via de voordeur heb je een groot rijbewijs nodig.

Psychologisch aspect

Dit is een heel lastig stukje. Wij wonen hier nu bijna 4 jaar waarvan ik mij ruim 2 jaar dood ongelukkig heb gevoeld door mijn postnatale depressie en de moeilijke babytijd die we met Owen hebben meegemaakt. Ons huis is voor mijn gevoel dus lange tijd beladen met negatieve emoties. Die periode ligt achter me maar dit is wel het huis waarin ik heb moeten door staan. Het liefst zou ik dat achter me laten.

Maar inmiddels worden er ook al ruim 2 jaar mooie herinneringen gemaakt en hebben we ook gelukkige momenten met ons gezin. Thuis komen doe ik nu ook graag en is iets waar ik naar een lange dag echt naar uit kan kijken. Hopelijk gaat ons geluk het negatieve overheersen.

Dit is geen klaagzang

Helemaal niet zelfs. Mijn huis is prachtig. Het heeft alleen gebreken, voldoet niet altijd meer aan onze behoeftes en heeft een bepaalde lading.

Mijn huis is uniek en karakteristiek. Er wordt hier geleefd, gelachen en gehuild. Mijn kinderen groeien hier op en beleven hier hopelijk een goede jeugd. De locatie is fantastisch; werkelijk alles zit om de hoek. Mijn buren zijn de beste. Mijn huis ís mijn thuis. En dat zal voorlopig ook nog zo blijven. We hebben dit huis niet voor niets gekozen en daarom gaan en blijven we de komende jaren ook investeren in ons eerste, echte eigen huis.

Maar eerlijk? Als ik alles van tevoren had kunnen weten of bedenken, had ik dit huis niet gekocht. Echter, hoe had ons leven er dan uit gezien? Ons leven zoals we het hier nu leven is bijzonder en ik kan het me op geen andere manier voorstellen. Ons huis is simpelweg deel van ons. En ook dat zal altijd blijven.

Heb jij jouw droomhuis gevonden?

 

9 Replies to “Spijt”

  1. Als jullie huis te koop had gestaan toen wij een huis zochten, dan hadden we dat gekocht denk ik, maar nu wonen we aan de overkant.
    Wat een klein maar fijn huis is, en waar ik echt niet meer weg wil! Maar ook wij hebben problemen gehad, vooral riooltechnisch. Hopelijk os dit na verbouwen keuken en badkamer verleden tijd! De slaapkamers zouden war groter mogen en de tuin helemaal, maar verhuizen? Echt niet! 👍🏼

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s