(E)mancipatie

De vrouw is in de afgelopen 50 jaar enorm geëmancipeerd; we zijn gaan werken, hebben stemrecht gekregen, kregen zeggenschap over ons eigen lijf, zijn in de politiek gegaan en ga zo maar door. Emancipatie heeft ons vrouwen veel gebracht. Mannen daarentegen…

Bij mannen staat de tijd daarentegen soms een beetje stil. Ouderwets is misschien een groot woord maar vaak zie ik toch dat mannen de zorg voor de kinderen overlaat aan de vrouw. En dat terwijl de vrouw in kwestie ook gewoon een drukke baan heeft. Ik vind dat een beetje gek. In mijn ogen hoort het “samen werken, samen zorgen” te zijn. Natuurlijk zijn er genoeg vaders die wekelijks een papa-dag hebben of misschien wel een stay at home dad zijn terwijl de vrouw haar carrière dromen achterna gaat. Maar in heel groot deel van de gezinnen in Nederland heerst toch de ouderwetse rolverdeling. De mancipatie heeft daar dus nog niet helemaal toegeslagen.

Waardering

Mensen nemen elkaar gauw voor lief; zeggen te weinig hoe ze het werk of de inzet van de ander waarderen. Alles is een beetje vanzelfsprekend en ik stoor me daar mateloos aan.

Begrijp me niet verkeerd hoor.. Ik zorg graag voor  mij en mijn gezin en voel me dan ook een supermom als ik alles van mijn to do lijstje heb kunnen doen en ook nog eens uitgebreid met mijn kinderen heb kunnen spelen. Dat geeft mij persoonlijk enorm veel voldoening.

Op de dagen dat ik vrij ben, ben ik druk met het huishouden en het bijhouden en het afwerken van de agenda (lees: kapper, tandarts, playdates etcetera). Op werkdagen zorg ik in de ochtend voor de kinderen. ’s Avonds ben ik een half uur eerder thuis en benut die tijd dan om even gauw te stoffen, te stofzuigen en alvast aan het eten te beginnen. In het weekend doe ik de boodschappen en zorg ik dat alle was wordt bijgewerkt en weer schoon en fris in de kast ligt. Daarnaast probeer ik ook een leuke moeder en vrouw te zijn door dingen te ondernemen of het thuis zo gezellig mogelijk te maken en ik zorg iedere avond dat beide kids onder de douche of in bad gaan en dat er tanden worden gepoetst.

Sander werkt gemiddeld 50 uur per week, gaat op vrijdagavond repeteren met zijn band en doet ongeveer 2 keer per maand de weekboodschappen. Zijn taak is het stofzuigen van de trap en het verschonen van de kattenbakken. Afwassen doen we om en om (iets met een kapotte vaatwasser).

Je hoort ons alleen nooit tegen elkaar zeggen hoe fijn we het vinden dat ieder zijn eigen taken volbrengt en hoezeer we dat waarderen. En dat is zó zonde.

Gezeur en gezanik

In plaats van elkaar te waarderen heerst er een ware competitie over wie nu het meeste doet en er wordt vooral gezegd dat de ander helemaal niks uitvreet. Terwijl dat helemaal niet zo is.

Er wordt door mannen laconiek gedaan; “je hebt toch een moment voor jezelf als je boodschappen doet?” of “maar dan ben ik alleen met de kinderen!” en vooral “maar ik werk een hele week”.

En er wordt door vrouwen dus beschuldigd “jij doet helemaal niks in huis” of “ik heb twee banen hier, jij maar één!” en “voor jou is er niks veranderd sinds de kinderen er zijn”.

Stop en sta er eens bij stil

Het is zó makkelijk om te wijzen en te roepen. Terwijl als we éven onze waardering uitspreken of met een klein gebaar laten zien hoe fijn we iets vinden je het er allemaal voor over hebt.

13886515_861888110577745_2768528202593865294_n

Dan valt er niks meer te zeuren of te wijzen omdat je weet dat de ander jouw harde werk op prijs stelt. Dan maakt het ook niet uit dat de een net is vaker stofzuigt dan de ander of dat er maar 1 iemand is die de was doet of het eten kookt.

Waardering is enorm belangrijk. Iedereen wil gewaardeerd worden. Zie een vraag of je iets wil doen niet als een last maar als een samenwerking. Men vraagt iets niet uit luiheid maar omdat ze hulp nodig hebben. Duizend procent zeker dat je achteraf een “dankjewel” krijgt. Dat is waar de waardering begint. Dat is de basis.

Wees niet ouderwets. Werk samen!

Hoe is de rolverdeling bij jullie thuis?

8 Replies to “(E)mancipatie”

  1. Het is zo herkenbaar. En bij ons is het soms extra lastig omdat mijn man werkt en ik thuis zit en 100% afgekeurd ben. Mijn moeder helpt ons erg veel gelukkig maar soms voel ik me daar wel schuldig over. Ik kan het helaas niet zelf maar mijn man zou wel iets meer kunnen doen.

    Liked by 1 persoon

  2. Hier een atypische rolverdeling. 😂
    Ik werk 32 uur en ga uiteindelijk fulltime aan de slag. Sjors werkt 27 uur en wil uiteindelijk naar minder. Hij werkt de ene week 7 nachten en is daarna een hele week vrij en zorgt dan ook voor onze koekepeer.
    Sjors is van het schoonmaken; vind dat leuk om te doen terwijl ik er echt een hekel aan heb. Dus ik zuig op mijn vrije dagen, bemoei me met de vaatwasser als dat nodig is en de rest doet Sjors. Ik ben van de boodschappen (die lekker worden thuis bezorgt) en de was. Hoewel mijn moeder op haar oppasmiddag hier de strijk doet.
    En zo draait ons huishouden prima! Mensen vinden het vaak niet normaal als ze het horen, maar voor ons werkt het!

    Liked by 1 persoon

  3. Waardering uiten is zo belangrijk. Hier zijn de rollen op zich goed verdeeld, al vind ik wel dat Jordie meer doet dan ik. Op mijn vrije dagen doe ik gewoon het huishouden overdag, Jordie kookt eigenlijk altijd, ik misschien 1 keer in de twee weken ofzo, maar dat is puur omdat hij eerder uit het werk is dan ik, hij werkt in ploegen hè en is vaak thuis wanneer ik dan uit mijn werk kom is het huishouden gedaan, de was klaar (alleen opvouwen doet hij niet hihi) en het eten staat klaar, de grote schoonmaak zoals douche en ramen lappen doet Jordie ook. de zorg voor Siem doen we omstebeurt, dan doet de 1 Siem in bad en naar bed brengen en de ander de vaat. dat doen we zo omdat we dat straks met de tweede erbij ook zo willen doen, zodat we omstebeurt even een moment met 1 apart hebben. Het is dus eigenlijk allemaal 50/50 hier verdeeld,(oké oké Jordie doet misschien ietsje meer,maar dat wil ie ook zelf hoor! Hij kan ook geen moment stil zitten) wat heel fijn is dat we dus eigenlijk alles samen doen hoeven we in de avond niks meer te doen. Jordie is ook ouderwets opgevoed door zijn opa en oma, maar bij zijn opa en oma waren de rollen ook 50/50 verdeeld dus hij heeft dat gewoon overgenomen en vind het ook allemaal normaal zeg maar. Het is soms ook niet altijd makkelijk hoor want hij kan me soms ook proberen te verbeteren enzo weet je wel, maar na 10 jaar weet ik er inmiddels wel mee om te gaan 😌😁

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s