Hapjes tijd!

Kenzie is nu 5,5 maand oud en sinds kort zijn we begonnen met vaste voeding. De discussie van beginnen met 4 of 6 maanden laat ik hier overigens even in het midden. In eerste instantie zijn wij, op advies van het consultatiebureau en de verpleegkundigen in het ziekenhuis, begonnen met 4 maanden. Dit vanwege het vele spugen.

Echter bleek al gauw dat Kenzie hier helemaal nog niet klaar voor was. Ze kreeg er enorme krampjes van en spuugde alles weer net zo hard uit. Vaste voeding tegen het spugen was hier dus helemaal geen goed idee.

Om die reden zijn we toen ook direct gestopt met het aanbieden van vaste voeding. Een paar weken later probeerden we het opnieuw maar weer met hetzelfde resultaat waarna we weer zijn gestopt. Twee weken geleden besloot ik om het weer eens op te pakken en dit keer er gewoon full throttle voor te gaan; direct fruit én groente. Uiteraard eerst met een eetlepel per keer maar al gauw had ze de smaak te pakken. Inmiddels krijgt ze dan ook een volledig potje fruit en een volledig potje groente. Die vijfde fles verviel abrupt en we hebben een fantastisch ritme te pakken (afkloppen).

IMG_5848

You read it right

Potjes dus. Kenzie krijgt haar fruit en groente gewoon uit een plastic bakje of glazen potje van óf het bekende A-Merk óf het huismerk van de drogisterij. En weet je? Ik vind het zalig! Ik zie een hoop mama’s op Instagram druk in de weer met stoom apparaten, ovens of 13 pannen op het vuur. Eerlijk is eerlijk, ik voel me dan best een beetje lui..

Baby 1 versus baby 2

Lui was ik lang niet altijd hoor. Toen Owen nog een klein baby’tje was stond ik ook in de koken om alles vers voor hem te maken. In het begin kon ik nog heel schattig je met 1 broccoli een hele weekvoorraad maken maar naarmate hij groeide, groeide ook zijn behoefte naar niet alleen grotere hoeveelheden maar ook de variatie. Toen ik op een zondagmiddag maar liefst 3 uur (!!) in de keuken had staan zwoegen op een compleet weekmenu dacht ik bij mezelf “ik lijk wel knettergek dat ik dit doe”.

En dat is waar de potjes om de hoek kwamen kijken. Ik vond het een verademing. Moest hij het niet? Prima, kreeg ie de volgende dag een andere smaak. Hoefde ik ook niet meer te janken om al die uren die ik in de keuken had gespendeerd en die nu simpelweg in de vriezer lagen te vergaan. Niet wetende dat mijn kookkunsten op bijna 3-jarige leeftijd sowieso niet meer gewaardeerd worden 😉

Eten wat de pot schaft

Dat zou wel het makkelijkste zijn natuurlijk. Je kookt gewoon wat extra groente en mikt die in de blender waarna je er een prachtig, smeuïg papje uit tovert dat je aan je blije gup kan geven. Maar de pest is simpelweg dat wij niet zo vaak Hollandse pot op tafel hebben staan. Wij eten veel vaker mediterraans (pizza is ook mediterraans) of maken iets uit een Allerhande of hebben een Hello Fresh maaltijd op tafel staan. Vaak zitten daar nu eenmaal niet de ingrediënten in die je baby’s kan en mag aanbieden of zijn ze te gekruid. Owen heeft om die reden tot 1,5 nog geregeld potjes te eten gekregen. Zelf koken zou in ons geval dus “duurder” zijn omdat ik dan juist voor dochterlief iets anders moet halen. Natuurlijk krijgt ze áls wij iets eten wat ze mag hebben dat keurig afgewogen en tot moes gemaakte prakkie gewoon voorgeschoteld.

Vers is beter!

Mjaaa… Deze is tricky hoor. Er zijn dus van die prachtige baby stoom apparaten die de groenten voor jouw kindje stomen én blenden. Heb je zo’n ding niet in je keukenkast staan dan heb je altijd nog je fornuis die je kan helpen. Want vers is beter..

Ik vraag me serieus af wat er nu anders is aan de inhoud van een potje op soms wat zetmeel na. Zijn al die potjes van bijvoorbeeld Olvarit niet op dezelfde manier gemaakt maar dan in enorme hoeveelheden? Die groenten zijn net zo goed met zorg uitgekozen, gestoomd en geblend (is dit een woord?). Oké, toevallig lees ik nu op het label van een potje doperwten dat er naast doperwten ook water, rijstebloem en zonnebloem olie in zit. Maar dit zijn net zo goed natuurlijke producten. Weliswaar een tikkie bewerkt, maar op een bloemkool uit de winkel zitten net zo goed pesticiden. Tegenwoordig is zowat geen enkel product meer onbewerkt.

No haters

Iedereen doet het, godzijdank, op zijn eigen manier. Welke manier een ander het beste vind kan van een hoop dingen afhangen. En ook dat is prima. Ik ben blij met de keuze die ik gemaakt heb in ieder geval en dat is wat telt!

Hebben jouw kinderen altijd vers gekregen of ook uit een potje?

 

4 Replies to “Hapjes tijd!”

  1. Ik heb voor Ubbe eigenlijk altijd zelf gekookt. Ik vind kokkerellen heerlijk, en dus ook het maken van een vriezer vol prakjes! Maar dit deed (en doe) ik vooral uit financieel oogpunt.
    Ook nu, na 16 maanden, gaan er nog prakjes de vriezer in. Kan Ubbe mooi bij oma eten als het papa’s werkweek is.
    De rest van de tijd eet hij gewoon met de pot mee. En hij eet álles. Zalig gewoon! Wil hij een keer niet eten? Ook prima. Zn toetje lust hij wel altijd. 😉
    Maar ieder zijn ding hoor. T is maar net wat je hoofd, je hart, je portemonnee en je horloge roepen. Als je de keuze met liefde maakt, dan is het in mijn ogen altijd goed. 😁

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s