Tak!

Afgelopen weekend waren Sander en ik 11 jaar samen; dat zijn een hoop herinneringen. Sommige dingen vergeet je en sommige dingen blijven je voor altijd bij.  Ik probeer op speciale data zoals die van afgelopen weekend altijd een beetje te reminessen. Nu ben ik sowieso wel een emo mens hoor maar herinneringen ophalen is soms ook gewoon fijn.

Ik vroeg aan Sander welke reis die we samen hebben gemaakt hij het leukste of mooiste vond. Een van onze reizen stak er toch met kop en schouders boven uit. Een land waar, in mijn omgeving, nog niet veel mensen zijn geweest omdat het niet als vakantiebestemming klinkt. Velen hebben ervaring met de mensen maar niet met het land van herkomst. Het is ook de enige reis waar wij een keer géén ruzie hebben gehad omdat mijn zorgvuldig uitgewerkte reisplan weer eens niet verliep zoals ik het bedacht had. Dit prachtige land met een enorme geschiedenis verdient dan ook zeker een plekje op mijn blog! Ik heb het over het land van de stukadoren; Polen.

Polen?

Jazeker, Polen! Familie en vrienden keken ons lichtelijk verbaasd aan toen we hen vertelden dat onze vakantie van het jaar 2013 naar dit land ging. Hoe we hier op zijn gekomen? Sander en ik hebben beide een grote interesse in de Tweede Wereldoorlog. Hoewel de Eerste, de 80-jarige, de koude, de Vietnam oorlog en nog vele andere oorlogen zeker niet vergeten mogen worden en ze allemaal hun plek in de geschiedenis innemen staat deze het dichtst bij ons.

Al jaren spraken we erover om een keer naar Oświęcim te gaan; de plek waar het beruchte concentratiekamp Auschwitz te vinden is. De invasie door Duitsland van Polen in 1939 wordt gezien als het begin van de Tweede Wereldoorlog en van significant belang voor het verloop van deze oorlog. Uiteindelijk zijn we gaan zoeken naar welke grote stad er het dichtste in de buurt van deze bijzondere plek ligt en we kwamen uit bij Kraków. Na wat research kwamen we erachter dat dit een bruisende stad met veel uitvalmogelijkheden moest zijn. En dus werd het Polen.

Low expectations

Ik moet eerlijk bekennen dat ook wij best een beetje sceptisch waren over het land. Toentertijd was Ryanair de enige luchtvaartmaatschappij die direct op Katowice vloog en dus waren we gedwongen om met deze vreselijke maatschappij te vliegen. Wie draait er nu trompet muziek zodra het vliegtuig geland is?)

Online regelde ik zelf een transfer en boekte ik een dagtocht naar Oświęcim in combinatie met een bezoek naar de Wieliczka zoutmijnen. Eerdere ervaringen met zelf geregelde transfers maakte me een beetje huiverig (lees: bij de eerste keer werden we aan de compleet andere kant van Budapest gedropt en bij de tweede keer kregen we een auto-ongeluk op de Amerikaanse freeway) maar ik moet zeggen dat hij dit keer perfect verliep!

Dé trip

Ons hotel lag op een druk kruispunt en had geen lift. Nu moet ik zeggen dat we tot nu toe altijd hele aparte hotels hebben gehad; die in Istanbul had geen ramen, het hotel in Nessebar had vloerbedekking in de badkamer en ga zo maar door.

Deze hotelkamer was haast een balzaal met een schitterende badkamer. Eigenlijk waren we best verbaasd dat we zo’n paleisje kregen voor het geld dat wij er voor betaald hadden. Tot we ’s avonds in ons bed lagen en de tram voorbij reed en onze kamer enorm begon te schudden. Ah, deze kon dus mooi op ons lijstje met bijzondere hotels 😛

Na het ontbijt in de stenen kelder van het hotel welke was verlicht met gekleurde peertjes maakten we ons op voor de grote dag; het bezoek aan concentratiekamp Auschwitz. De chauffeur was keurig netjes op tijd en tijdens de 1,5 uur durende reis kregen we een documentaire te zien met allerhande informatie over en voorbereiding op het bezoek aan het kamp.

De parkeerplaats stond bomvol met touringcars, busjes en taxi’s. En dat al om half 10
’s ochtends. Onze chauffeur bracht ons naar binnen en hielp ons aan een Engels sprekende gids. Het kamp is opgedeeld in 2 delen: Auschwitz I en het verderop gelegen Auschwitz II Birkenau. Als eerste brachten we een bezoek aan Auschwitz I waar de beroemde poort met de tekst Arbeit Macht Frei staat. Na ongeveer 2,5 uur werden we met een pendelbus gebracht naar Auschwitz II Birkenau. In totaal zijn we er bijna 5,5 uur geweest en ik kan je zeggen dat ik nooit eerder op zo’n indrukwekkende plek ben geweest. Het is heftig, confronterend, emotioneel en bizar tegelijk; sta je daar in het heerlijke voorjaarszonnetje met fluitende vogeltjes om je heen te kijken naar een gaskamer waar duizenden mensen om het leven zijn gekomen. De rust die nu over deze plek heerst is met geen pen te beschrijven.

Na dit bezoek zaten we als het ware verdoofd in ons busje op naar de volgende bestemming. Ik kon me nu wel voorstellen waarom die zoutmijnen er achterop worden gedaan; even onze gedachten verzetten.

We namen een late lunch en daalden vervolgens langs honderden traptreden af de zoutmijnen in. De zoutmijnen in Wieliczka staan op de UNESCO werelderfgoed lijst en dat is te begrijpen ook. Prachtige uit het zout gehakte kunstwerken; je komt er ogen en oren te kort. De mijn is nog steeds in werking maar je kunt er ook terecht voor intieme concerten en kerkdiensten. Ik wou dat ik mijn camera toen wat beter onder de knie had want ik had er adembenemende foto’s kunnen maken. Google het maar eens.

De stad

Met nog een paar dagen te gaan bezochten we de overige tijd nog zoveel meer moois. Polen heeft een schitterend landschap, een rijke historie en een heerlijke cultuur. Er is zoveel te doen en te zien; er is werkelijk waar voor ieder wat wils. Ik geloof dat we wel 30 kerken hebben bezocht met allemaal hun unieke architectuur en 10 verschillende streekgerechten hebben geprobeerd. We hebben in groene parken gewandeld, genoten op een van de honderden terrasjes.

De film Schindler’s List is voor het grootste gedeelte opgenomen in Polen en speciaal voor deze productie is de Joodse wijk toentertijd compleet onder handen genomen. Omdat ik deze film wel kan dromen stond een bezoek aan deze week ook zeker op mijn lijst en heb ik vele locaties met eigen ogen kunnen zien en aanraken. Daarnaast is de Joodse wijk ook enorm gezellig met meerdere Klezmer avonden vol muziek en dans.

Aanrader

Is Polen een aanrader om eens naartoe te gaan? Tak!
Dat betekent natuurlijk ja 😉

Polen is dichterbij dan je denkt en niet duur om aan te reizen als je het prima vind om ’s nachts om het half uur heen en weer te worden geschud doordat er weer eens een tram voorbij komt rijden. Het verblijf is overigens ook goedkoop. Polen weet zo’n beetje iedere doelgroep wel aan te spreken en heeft enorm veel te bieden. Natuur, cultuur; je vind het er allemaal! Wij gaan zeker nog eens terug om ook de rest van Polen te bereizen.

Welke vakantiebestemming raadt jij iedereen aan?

 

 

 

2 Replies to “Tak!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s