Ira

Blog nummer 6 van de #ouderzonden challenge! Waar ik gisteren in de vijfde blog nog schreef over wat ik moeilijk kan weigeren gaat deze blog weer over iets compleet anders. Dat vind ik zo leuk aan deze challenge; iedere week een compleet nieuw onderwerp.

woede – toorn – wraak – gramschap

Deze week staat in het teken van ira, oftewel woede. Nu is boos worden niet bepaald pedagogisch verantwoord als ik de boekjes moet geloven. Nee, begrip tonen voor het gedrag van je peuter is toch écht het beste! Onderhandelen, keuzes geven, luisteren naar de emotie van je kind.. Ik ben er niet zo goed in. Dat betekent niet dat ik compleet van God los ben maar dat ik vaak terugval op de manier waarop ik ben opgevoed; streng maar rechtvaardig.

Natuurlijk doe ik iedere dag weer mijn uiterste best om een goede moeder te zijn. Het leuk en gezellig te maken én te houden. Inmiddels weet ik goed wat wel en niet werkt en weet ik de rust goed te bewaren in huis. Maar soms kan ik niet meer kalm blijven en vlieg ik uit de bocht. Vaak gebeurd dit na een lange dag tot 10 tellen en vele time-outs. Wanneer er dan iets gebeurd kan dit de spreekwoordelijke emmer doen overlopen en wordt ik boos. Heel bos. Maar hey, ik ben ook maar een mens..

Mommyhood

Niemand heeft ooit gezegd dat moeder zijn makkelijk is. Het is een zwaar, vermoeiend, frustrerend en soms ondankbaar beroep. Ik baal dan ook enorm dat dit amper wordt benoemd want juist zo ga je aan jezelf twijfelen of denken dat je de enige op de wereld bent met een kind dat zich weer eens te gronde stort in de supermarkt omdat het niet uit de auto wil. Gelukkig volg in op Instagram ook een hoop moeders die wél durven zeggen waar het op staat.

Frustratie alom

De vraag die hoort bij de challenge van deze week is:
Waarmee duwen de kinderen (of je kind?) op je spreekwoordelijke knoppen?

Waar ik dus een enorme schijthekel aan heb is treuzelen. Ik krijg er werkelijk enorme anger issues van. Nu snap ik heus wel dat kinderen alles “zelluf” willen doen; daar geef ik de mijne ook graag de ruimte voor. Maar niet op werkdagen wanneer ik eigenlijk al aan de late kant ben.

Normaal ben ik degene die als laatste de schoenen aantrekt als de peuter al bij de voordeur staat te stuiteren om naar buiten te gaan. Normaal gaan die jas en schoenen aan alsof hij het al jaren “zelluf” doet. Normaal is het geen probleem om te vertrekken en sta ik binnen 5 minuten buiten.

Echter op werkdagen lijkt het wel alsof ze ruiken dat er op dat moment wél een klok geldt. Ineens kan die jas niet meer van “zelluf” aan of zit zijn mouw niet lekker genoeg naar zijn zin. Dan moet hij eerst bedenken of hij nu zijn laarzen aan wil of zijn schoenen en als hij dan heeft gekozen lijkt het wel alsof hij ze expres verkeerd om aan doet. Om nog maar de zwijgen over de baby die, als je dan nét klaar bent, zichzelf tot aan de nek toe onder poept.. Aaargh!

Als je moe bent ga je slapen

Zo simpel is het. Als ik moe ben trek ik mijn pyjama aan, poets ik mijn tanden, ga ik in bed liggen en sluit mijn ogen. Baby’s vinden dat niet zo logisch. Die gaan dan juist niet slapen. Sterker nog, die gaan huilen want in slaap vallen is blijkbaar heel erg moeilijk.

En zo loop je als ouder zijnde 100 keer naar boven voor die stomme speen of om nog eens te troosten, te sussen en te wiegen. Wanneer je ze anderhalf uur later ein-de-lijk in slaap hebt, je als een ware ninja de kamer uit bent geslopen, je je voet muisstil op de eerste traptrede naar beneden zet en de baby in kwestie tóch niet blijkt te slapen nou, gooi mij maar uit het raam.

Ga. Gewoon. Slapen!

Ook dan zou een anger management klasje niet verkeerd zijn om eens te volgen 😉

Buiten deze twee dingen kan ik mijn kalmte altijd goed bewaren gelukkig. Het moederschap mag dan wel een zwaar, vermoeiend, frustrerend en soms ondankbaar beroep zijn, het is ook zeker ook het mooiste!
Als ik het allemaal over moest doen.. In a heartbeat.

Over een aantal jaar kunnen we er allemaal flink mee lachen en zullen mijn kinderen misschien dezelfde frustraties hebben wanneer ook zij een kleintje in de wereld mogen brengen. Voor nu is het echt nog niet grappig. Gewoon niet..

Wat doet jouw emmer wel eens overlopen?

 

 

One Reply to “Ira”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s