Acedia

De allerlaatste blog van #ouderzonden. Voor ik verder schrijf wil ik nog even benadrukken dat ik dit echt een hele toffe challenge vond! Ik heb mezelf er enorm mee kunnen uit dagen én een hoop nieuwe bloggers ontdekt die allemaal met evenveel passie hun stukje schrijven. Deze challenge heeft zijn doel, in mijn ogen, meer dan bereikt!

gemakzucht – traagheid – luiheid – vadsigheid

De laatste #ouderzonden blog dus, welke in het teken van gemakzucht staat. Nu roep ik altijd dat ik moe geboren ben dus deze blog zou helemaal in mijn straatje moeten passen, haha! Maar toch valt het allemaal wel mee; ik ben een enorme strever en perfectionist. Ik doe liever iets 10 keer over dat het perfect is dan dat ik iets afraffel. Daarnaast ben ik vrij onzeker en vind ik het dus óók nog eens belangrijk dat een ander het goed vind wat ik doe of wegzet. Projecteer ik deze eigenschappen op mijn kinderen? Of juist niet?

De vraag die bij de blog van deze week hoort is:
Hoe ga je om met de druk die van jongs af aan op kinderen (en dus ook hun ouder(s)) gelegd wordt. Doe je mee aan de ratrace of ben je meer manana manana?

Al van jongs af aan wil ik het allemaal goed doen. Wanneer iets niet lukt kan ik daar enorm overstuur van raken. De voldoening die ik krijg wanneer het wél lukt is echter nog groter en daarom blijf ik mezelf altijd pushen tot het uiterste.

Op de middelbare school  heb ik ooit eens een 6 herkanst omdat het niet goed genoeg was.

Soms wordt er ook misbruik van gemaakt want Laura doet dat wel, of Laura zorgt daar wel voor. Leg je iets bij me neer dan zorg ik dat het afkomt en dat het resultaat ook perfect is. Tel daarbij op dat ik tot een aantal jaren terug ook nog eens lastig “nee” kon zeggen.. Je kunt je misschien voorstellen dat je dan vaak in een lastige situatie terecht komt waarbij je, ondanks zorgvuldige planning, door de bomen het bos niet meer ziet.

Overvolle agenda’s

Ik probeer mijn kinderen dus niet teveel druk op te leggen. Ik zou het vreselijk vinden om over een aantal jaren 2 kleine versies van mezelf te moeten zien worstelen met de drang om alles maar perfect te willen doen. Daar worden ze écht niet gelukkiger van. Meedoen is belangrijker dan winnen, zullen we maar zeggen. Ze hoeven niet perfect te zijn. Dat zijn wij “grote mensen” ook niet.

Kinderen moeten al zoveel! SIRE kwam in 2002 met een reclame hierover: Kinderen hebben het al druk genoeg. Kun je je deze nog herinneren? Niet? No worries, je kunt hem hier nog eens bekijken. En nog steeds worden de agenda’s van de kinderen volgepropt met allerlei activiteiten. Waar ik mezelf op betrap is dat ik in het weekend zoveel mogelijk tijd wil steken in het ondernemen van leuke dingen met het gezin maar ik zie ook dat onze kinderen net zo goed bij moeten komen van de week vol indrukken. Als werkende ouder gebruik ik het weekend eigenlijk een beetje om de verloren tijd van de werkdagen goed te maken ofzo. Afwisseling is key hierin.

Tegenstrijdig

Zoals ik eerder schreef probeer ik mijn kinderen niet teveel druk op te leggen. Maar dat betekent niet dat ik vind dat ze niet hun best moeten doen voor iets. Dit is soms een groot punt van discussie tussen mij en manlief.

Sander heeft namelijk geen middelbare school diploma. Op zijn 15e is hij door een hoop omstandigheden van school gegaan. Later is hij gestart met een BBL opleiding en inmiddels heeft hij een hele map vol met vakdiploma’s. Hij is in de afgelopen 15 jaar gegroeid van monteur naar werkvoorbereider in de installatietechniek. Een enorme prestatie waar ik gigantisch trots op ben (doet die vent van mij even). Maar leren interesseert hem geen fuck. Wat hem niet interesseert kan hem aan zijn reet roesten en zal hij ook geen tijd en energie in steken. Een 5 is ook een voldoende en wat niet perse hoeft wordt ook zeker niet gedaan.

Met deze mening ben ik het dus totaal niet eens! Ik vind oprecht dat je altijd je beste beentje voor moet zetten. Natuurlijk hebben mijn kinderen straks niet overal evenveel passie voor maar soms moeten dingen gewoon gedaan worden. Ze zullen ook niet even goed zijn in alles maar dat betekent zeker niet dat ze dan maar moet versloffen. Huiswerk moet gedaan worden, sport is belangrijk en werken zullen ze het grootste gedeelte van hun leven moeten doen. Een 5 hoort geen streven te zijn maar een resultaat.

Oeps..

Leg ik ze dan stiekem toch druk op?
Nee. Want als ze uiteindelijk dan toch falen dan geeft dat helemaal niets. Dan hebben ze in ieder geval hun best gedaan en dan mogen ze zeker trots zijn op de 5 die ze dan met hard werken gehaald hebben.

Mochten ze later excelleren in een sport of hobby dan zal de keuze om verder te gaan of niet altijd bij mijn kinderen liggen. Ik weiger de hysterische moeder te zijn die je in Toddlers & Tiaras voorbij ziet komen.

Ik zal never ever de perfecte moeder zijn in de ogen van een ander. Degene die zoveel druk op een ander leggen zijn zelf vaak onzeker. Zolang ik in de ogen van mijn kinderen maar perfect ben. Dat is wat telt! Realistisch opvoeden met een shitload aan liefde en een zak vol hopes and dreams voor mijn kinderen. Pushen zal ik nooit, sturen wel. Dat is wat ik wil en wat ik iedere dag vol overgave probeer.

Hoe ga jij hiermee om?

 

3 Replies to “Acedia”

  1. “Zolang ik in de ogen van mijn kinderen maar perfect ben. Dat is wat telt!”

    Een mooie conclusie…En hopen dat je kinderen een leuke mix worden van jou en je man. Want altijd alles perfect willen doen is vermoeiend (waardoor je nog meer werk op je bordje krijgt) .

    Ik spreek uit eigen ervaring…Bedankt voor je verhaal!

    Liked by 1 persoon

  2. Inderdaad een hele lastige… Ik herken jouw man overigens wel heel erg; zowel ik als m’n vriend hebben allebei geen middelbare school diploma. M’n vriend inmiddels al ruim 10 jaar succesvol ondernemer en ik.. Nouja, ik hobbel her en der wat rond haha. En dat komt puur omdat ik vroeger dus wél dusdanig veel gepusht ben, dat ik er gewoon geen zin meer in had… Achteraf zonde natuurlijk, maar nu niets meer aan te doen. Als onze knul later z’n school niet af wil maken… Dan is dat maar zo (zeg ik nu heel stoer). Wel gaan we hem zo veel mogelijk meegeven dat het leven wel een stuk makkelijker is en er een stuk meer deuren voor je open gaan als je wél je school afmaakt… Het is toch een fijnere start..

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s