Mijn kind huilt (nog steeds) op de opvang

Kinderopvang is tegenwoordig niet meer weg te denken bij het merendeel van de gezinnen. Je hebt het kinderdagverblijf, gastouderopvang, de VSO, BSO en tegenwoordig vallen ook de peuterspeelzalen onder de kinderopvang. Er is flexibele opvang, 24 uurs-opvang, noodopvang, vakantie opvang, vaste opvang. Daarnaast zijn er ook nog een hoop lieve opa’s en oma’s die fungeren als opvang voor de kinderen. Wanneer je als vader of moeder zijnde na de geboorte van je baby besluit om te blijven werken omdat het niet anders kan of omdat je je werk gewoon heel erg leuk vind is het verstandig om tijdens de zwangerschap al na te denken over waar je je kind gaat onderbrengen.

Oma

Wij besloten, zoals zovelen, om beide oma’s op te laten passen; mijn schoonmoeder zou twee keer per week oppassen en mijn moeder een keer per week. Prima geregeld! Toen ik na de geboorte van Owen weer aan de slag ging liet ik hem dan ook met een gerust hart achter. Geen tranen, geen lastig afscheid, gewoon mijn kleine kerel op een vertrouwde plek achter laten.

Jammer genoeg liep het allemaal anders dan we hadden gehoopt. Mijn schoonmoeder kon vaak door ziekte niet oppassen waardoor Owen 3 dagen per week bij mijn moeder belandde. Zij was op dat moment nog werkeloos dus was dit geen probleem. Zodra het weer wat beter ging spraken we af dat Owen weer naar mijn schoonmoeder zou gaan. Toen zij in de zomer van 2015 in het ziekenhuis belandde waar ze vervolgens maanden achtereen met tussenpozen heeft moeten verblijven besloten we tóch op zoek te gaan naar een andere oppas; mijn moeder zou natuurlijk niet eeuwig werkeloos blijven.

Zoals jullie misschien wel weten hebben we met Owen een hele lastige babytijd gehad. Nog altijd heeft hij een enorme behoefte aan structuur en regelmaat. Een kinderdagverblijf leek ons om die reden niets. We zochten een plek waar hij veel persoonlijke aandacht zou krijgen en waar er zou worden gehouden aan zijn ritme en niet dat van een opvangcentrum. En zo kwamen we uit bij onze gastouder. Ik stuurde haar een berichtje en na telefonisch contact planden we een kennismakingsgesprek in.

De eerste keer

Tijdens onze kennismaking was er direct een klik; onze gastouder hanteert dezelfde normen en waarden als wij doen en het zag er gezellig uit. Ook Owen, die toen inmiddels anderhalf jaar oud was, ging direct spelen. Hier had hij een thuis weg van zijn eigen huis.

Ik weet nog wel dat ik enorm zenuwachtig was de eerste keer dat hij echt een volle dag naar de opvang ging.. Zou het slapen wel goed gaan? Zou ie misschien een driftbui krijgen? Zou hij haar wel leuk vinden? Zou zij hem wel leuk vinden? Zou hij gaan huilen wanneer ik de deur achter me dicht trek?

Maar alles ging perfect! De enige die aan het huilen was, was ik. In de auto 😉
Ik kreeg de hele dag door foto’s en filmpjes en korte verslagjes van hoe het ging. Gelukkig. Het komt dus helemaal goed!

IMG-20161021-WA0001

Maar toen..

Na een aantal keer zonder problemen te kunnen vertrekken begon Owen ineens te huilen wanneer ik opstond om te gaan werken.

Slik. Ik heb hierover gelezen.

Een kus, een knuffel, een aai over de bol en gewoon weglopen. Just walk away. Niet omkijken. Het duurt maar even. Het is zo over. Hij is me alweer vergeten zodra ik de straat uit ben. Ook dit is gewoon weer een fase. Aaarrghhh! Waarom is dit zo moeilijk?!

Twee gastouders

Maar het ging niet over. Toen onze gastouder na een lang traject eindelijk in verwachting mocht raken van hun eerste kindje verliep de zwangerschap niet zoals je die iedereen zou toewensen.

Er werd een vervangende gastouder gezocht en ook hier gingen we op kennismaking en dit klikte, gelukkig, ook direct. Owen vond haar bijzonder lief en haar huis was een waar speelparadijs. De eerste keer dat hij hier heen ging was helemaal een groot drama; zodra ik ook maar 1 stap richting de deur zette begon hij enorm te huilen. Just walk away, Laura. Walk away. Het is zo over! Maar toch.. Mijn arme kind. Mijn arme moederhart..

Soms gaat het goed

Inmiddels is Owen bijna 3,5 jaar oud en huilt hij nog steeds wanneer ik weg ga. Soms gaat het ook goed; dan zwaait hij me zo hard uit dat ik denk dat zijn armen uit de kom vliegen. Maar 9 van de 10 keer is het dus tranen met tuiten zowel bij de vaste gastouder als de vervangende gastouder.

Ik ben er aan gewend maar dat betekent niet dat het me niets doet. Het is en blijft toch je kind hè. Gelukkig is het ook echt na 5 minuten over, als het al zolang duurt. Hij heeft het bij beide dames enorm naar zijn zin; bij de een wordt er een hele dag gedanst, geknutseld en buiten gespeeld en bij de ander heeft hij een enorme speelkamer tot zijn beschikking waar hij uren lang een tering bende mag maken en een trampoline in de tuin.

FB_IMG_1521318720124_preview

FB_IMG_1521318692757_preview

Hij staat vaak ook echt te springen om erheen te gaan om op het moment suprême toch nog in tranen uit te barsten. Op de peuterspeelzaal en bij mijn moeder huilt hij nooit bij het afscheid nemen. De leidster van de PSZ wist me te vertellen dat sommige kinderen niet huilen omdat ze daadwerkelijk verdriet hebben maar omdat ze denken dat het erbij hoort; een soort ritueel dus. Dat heeft mij als moeder in ieder geval wel geholpen het huilen een plekje te geven.

VSO en BSO

Volgens jaar gaat Owen naar school en zal hij dus niet meer naar de gastouderopvang gaan. Hij gaat dan naar de VSO en BSO en Kenzie gaat met hem mee naar het kinderdagverblijf dat in hetzelfde gebouw zit.

Ik ben razend benieuwd of het huilen hier door zal gaan of dat het dan ineens als sneeuw voor de zon verdwijnt. Stiekem hoop ik het wel want het is nooit leuk om je kind huilend achter te moeten laten ook al weet je dat het binnen no-time gedaan is met de tranen. Zul je altijd zien.. Houdt het huilen bij Owen op, zal het bij Kenzie beginnen 😉

Hebben jouw kinderen gehuild op de opvang?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s