Uitje van de maand: Maart

In mijn eerdere blog heb je mijn goede voornemens voor 2018 kunnen lezen. Een van deze voornemens was meer tijd doorbrengen met mijn gezin en samen dingen ondernemen. Want eerlijk is eerlijk, eigenlijk hebben we best een heel saai leven. Of nouja saai, het is veelal veel van hetzelfde. Zo zonde! Want er is enorm veel te doen en te zien in Nederland. Daarom besloten de man en ik ook samen een goed voornemen te maken, namelijk iedere maand 1 uitstapje. We maakten een lijstje met verschillende uitstapjes en keken daarbij naar het seizoen en ook het budget.

Echt even samen

Dit jaar gaan wij niet op vakantie. Ons huis benodigd weer de nodige investeringen dus zullen we ons in eigen land moeten zien te vermaken. Omdat ik er wel even tussenuit wilde en Sander van zijn werkgever een bungalow cadeaubon kreeg in zijn kerstpakket besloten we een weekendje Centerparcs te boeken.

Nu moet ik eerlijk zeggen dat Centerparcs totaal niet mijn ding is. Sterker nog, ik krijg altijd een beetje kippenvel van het idee alleen al. Je betaalt een godsvermogen voor een huisje uit het jaar 0, het is er altijd veel te druk en de prijzen op het park zelf liggen ook nog eens hoger dan het landelijk gemiddelde. Maargoed, “alles voor ut jong”. Centerparcs is bij uitstek een waanzinnig leuke plek voor kinderen; er zijn ontzettend veel activiteiten voor jong en oud en er is genoeg animatie; een waar kinderparadijs.

In de afgelopen 3,5 jaar hebben wij Centerparcs 4 keer bezocht. De eerste keer boekten wij ons verblijf op de Huttenheugte toen Owen 8 maanden oud was. Wat een verschrikking was dat weekendje weg; het huisje was vreselijk vies en oud en het stonk zodanig dat ik de lucht na een week nog steeds in zijn toen nog pluizige babyhaartjes rook. De tweede keer besloten we dan ook uit te wijken naar een ander park. Owen was 1,5 toen wij, gewapend met een hoop schoonmaak spullen (just in case), neerstreken in het Meerdal. Dit keer was het huisje proper, goed onderhouden en daarnaast was het park nog eens leuker ook. We hebben toen dan ook een fantastisch weekend gehad. Vorig jaar besloten we nog eens naar dit park te gaan. Sander en ik waren 10 jaar samen en ik was 25 weken zwanger van Kenzie. Nog even met zijn drietjes er tussen uit voor de kleine er is.

13920877_861915460575010_110631558062071203_n
Throwback Centerparcs 2016
Samen maar niet compleet

Ook dit keer boekten wij een weekendje Meerdal. Heerlijk met zijn viertjes een paar daagjes weg! Ik zag ons al helemaal gaan en boekte vooraf al een hoop activiteiten om onze dagen te kunnen sluiten. Echter werd Kenzie de woensdag ervoor ineens ziek. Heel erg ziek. Zo ziek dat ik op donderdagavond met haar op de huisartsenpost belandde omdat ze boven de 41 graden koorts had. De diagnose luidde bronchitis en ze kreeg antibiotica voorgeschreven.

We kwamen voor een lastige keuze te staan; Kenzie ziek meenemen of achterlaten bij oma. Na wederom een onrustige nacht een onstuimige vrijdagochtend, de dag van vertrek, hakten we de knoop door. Ze was te ziek om mee te gaan en dus gingen we alleen met Owen op pad. Hij had er immers zo naar uit gekeken en stond ’s ochtend om half 7 al aan bed te dansen omdat we vandaag dan eindelijk op vakantie gingen. Het hele weekend zou in het teken van tegenstrijdigheden staan. We genoten met onze peuter maar misten onze baby, ondanks dat het voor ons allemaal de beste keuze is geweest.

Vrijdag

Mijn moeder moest de vrijdag nog werken dus vertrokken we later dan we in eerste instantie gepland hadden. Rond 16.30u arriveerden we in ons huisje en pakten we snel onze spullen uit. De eerste en laatste dag ben je altijd een beetje “kwijt” ofzo. Dat maakt een weekendje ineens wel heel kort maar afijn.

Centerparcs beschikt over een aantal verschillende restaurants. De eerste avond had ik gereserveerd in het Evergreenz restaurant, oftewel de vreetschuur. All you can eat voor een bepaalde prijs (en uiteraard…) exclusief drinken. Het leuke van dit restaurant vind ik dat er op verschillende plekken speelgelegenheden zijn. Zo kun je als ouders toch ook even rustig eten terwijl je kind zich vermaakt. Op zulke dagen hoeft Owen van mij echt niet netjes aan tafel te blijven zitten tot hij zijn eten op heeft. Het is tenslotte een beetje feest. Zolang hij anderen maar niet lastig valt en geen ruzie maakt met andere kindjes vind ik het allemaal dikke prima.

Na het eten besloten we nog wat kleine boodschapjes te halen want ja, je denkt dat je alles bij je hebt maar onderweg realiseer je je dat de helft nog thuis staat. Zul je altijd zien.. Kakzooi.. En dus kochten wij voor een schandalig hoge prijs nog wat kleine dingetjes zodat we van alle gemakken voorzien waren. Inmiddels was het al donker buiten en Owen vond dit maar wat spannend. We mochten ook zeker niet hardop praten want alle kindjes sliepen al.

Dat is wel een beetje gek hè, mama!

Eenmaal terug in het huisje “met de gele gordijnen” liet ik het bad voor hem vollopen. Wat een feest! En vooral ook wat een waterballet! Ik kwam nu alweer handdoeken te kort.. Niet lang nadat Owen in zijn bed lag besloten ook wij te gaan slapen. Wij zijn inmiddels doorgewinterde leden van #teamnosleep dus dit was het uitgelezen moment om zelf ook even wat slaap te pakken.

Zaterdag

Na het ontbijt pakten we onze spullen om met Owen te gaan zwemmen. En zoals verwacht stond er ver voor openingstijd al een dikke rij voor het zwembad want ja, je zou maar geen plek hebben. Wat eigenlijk helemaal niet zo onrealistisch is als je je bedenkt dat het halve park besluit om te gaan zwemmen in een eigenlijk veel te klein zwembad. Zucht.. En waarom is het zo bloedverziekend heet? Ik snap de term “subtropisch” heus wel hoor maar dit was eerder te vergelijken met de Sahara.

Anywho.. Kind in zijn zwembroek, tas opbergen en gaan op die zwemsokken! Omdat Owen nogal een brokkenpiloot is en het altijd spekglad is in de zwembaden hebben wij al sinds hij kan lopen Sweakers voor hem; antislip zwemsokken. Kijk zeker eens op de site van Ockyz als je wilt weten wat ik precies bedoel. Ideaal!

Owen is nu 3 jaar oud maar nog te klein om in het grote zwembad te gaan en dus waren we gebonden aan het peuterbadje. Gezellig met alle ouders op het randje gaan zitten en kijken naar ons duivelsgebroed dat zich allemaal prima vermaakt.

IMG_9909b1.jpg

Na een tijdje was ik het wel beu en ben ik in mijn eentje meermaals door de wildwaterbaan gegaan. Girls just wanna have fun, toch 😉 ? Dat vind ik dan wel super leuk aan Centerparcs, haha.

Aan het einde van de ochtend besloten we dat het welletjes was geweest en zijn we, nadat we pannenkoeken hebben gegeten, terug gegaan naar “het huisje met de gele gordijnen”. Even tot rust komen. Tot Owen de speeltuin zag. Hier heeft hij zich ook nog een uur kostelijk kunnen vermaken.

IMG_9995

In de middag had ik een bowlingbaan gereserveerd. Eenmaal aangekomen bij de balie werd ik te woord gestaan door een niet al de aardige, waarschijnlijk gedwongen gere-integreerde, dame op leeftijd die me vertelde dat ik een bonnetje moest hebben om de bowling op te mogen. Zoals jullie misschien al wel kunnen raden had ik geen bonnetje. We werden naar de receptie gestuurd die dit voor ons zou kunnen regelen. Wij naar de receptie alwaar ik herhaalde wat me eerder werd verteld.

“Maar als u via de app heeft gereserveerd heeft u geen bonnetje nodig hoor”

Ik voelde een gevalletje van kastje naar de muur aankomen.. De, overige wel lieve mevrouw, van de receptie liep mee terug naar de bowling balie om aan te geven dat wij dus geen bonnetje nodig hadden. De mislukte pensionado achter deze balie besloot then and there om haar handen maar van ons af te trekken en liep gewoon weg waarna er iemand anders kwam om te “helpen”. Deze vrouw gaf direct al aan er eigenlijk helemaal geen tijd voor te hebben want ze had het al druk genoeg met het serveren van liters bier aan onze Oosterburen. Na wat zoeken bleek dat onze reservering op het verkeerde tijdstip in het systeem was gekomen en nu was er dus geen plek.

Peuter overstuur, moeder lichtelijk geïrriteerd. Uiteindelijk was het dan toch nog mogelijk om een half uurtje later alsnog te gaan bowlen maar dan maar voor 30 minuten. Prima. Ik kreeg netjes de helft van mijn reeds betaalde geld terug en kreeg dit keer wel een bonnetje. Om 16.30u liepen we wederom naar de balie om ons aan te melden alwaar ik trots mijn bonnetje aan de herrezen pensionado te overhandigen. Waar ik dat bonnetje voor kwam inleveren… FACEPALM!

Na een korte uitleg konden we dan eindelijk gaan bowlen op een baan die overduidelijk zijn beste tijd heeft gehad. De baan loopt scheef, is compleet versleten en de ballen missen stukken waardoor ze letterlijk over de baan hobbelen. Overigens, 20 minuten is geen half uur,  mensen! Ik vond de bowling dan ook een ware aanfluiting. Maar Owen vond het schit-te-rend.

IMG_0006.JPG

In de avond zijn we bij Nonna’s gaan eten. Eigenlijk gewoon kleine Italiaan met een simpele pizza en pasta kaart. Wel een ontzettend fijn restaurantje waarbij ook de aandacht voornamelijk naar de kinderen gaat. We hebben gesmuld met zijn drietjes.

Zondag

Voor ons was dit al de dag van vertrek. Mijn moeder moest de nacht in dus zat er niets anders op dan eerder naar huis te gaan. Ik wilde zondag graag ook nog iets leuks doen dus zijn we gaan midgetgolfen. Stiekem een hele grote guilty pleasure van me. Ik moet dan ook eerlijk bekennen dat deze baan me wel blij verraste. De verschillende holes zijn makkelijk voor de kleintjes en de thema’s zijn goed uitgewerkt.

Een klein minpuntje aan de midgetgolf vond ik de troep van een ander. Ik snap dat je de verantwoordelijkheid bij je gasten legt om hun zooi op te ruimen maar een keertje nalopen kan geen kwaad, lijkt me. Meerdere keren zijn we lege flesjes of glazen tegengekomen. Beetje jammer. Owen vond het in ieder geval prachtig en heeft uiteindelijk “gewonnen” met de meeste punten, haha! Soms moet je de regels gewoon een beetje aanpassen 😉

De rest van de ochtend heeft hij gespeeld in de indoor speeltuin, de zandbak, de trampoline (waar je dus ook al geld in moet stoppen) en de game hal. Vooral de game hal vond hij leuk want daar kon ie motor rijden. Geweldig om zo’n klein peuterlijfje op zo’n grote racemotor te zien zitten!

IMG_0035.JPG

Vervolgens liet hij zijn oog op een grijp automaat vallen met daarin een berg met eenhoorn knuffels. Of ik die voor hem wilde grijpen. Natuurlijk kind! € 16,00 Later had ik eindelijk dat takkebeest te pakken. Frustratie alom maar kind door het dolle heen.

Na de lunch besloten we nog even langs de kinderboerderij te lopen (aka voor de 10e keer). Nog even geitjes aaien, schaapjes knuffelen en paardjes kijken. Owen is wat dat betreft totaal niet bang voor dieren. Sterker nog, als ie de kans zou krijgen zou hij er op gaan liggen. De kinderboerderij op het Meerdal vind ik overigens super leuk! De dieren zijn goed gewend aan alle mensen en laten een aai en een knuffel gewoon toe.

IMG_9970.JPG

Naar huis

Nadat we ons halve huishouden weer hadden ingepakt zijn we naar huis gereden. Ik kon inmiddels geen seconde meer langer wachten om Kenzie op te halen.

Ondanks dat ik haar enorm heb gemist hebben we het enorm naar ons zin gehad. Owen bloeide helemaal op van alle 1 op 1 aandacht en wij hebben 2 flinke nachten door kunnen slapen. Centerparcs het Meerdal is een ontzettend leuk park en zeker eens de moeite waard om te bezoeken!

Ben jij wel eens naar Centerparcs geweest?

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s