Leven met een hoogsensitief kind

Er zijn waarschijnlijk al honderden blogs over geschreven door minstens zoveel moeders en ook psychologen; hoogsensitieve kinderen. Het lijkt haast wel of tegenwoordig ieder kind wel hoogsensitief is aangezien deze term steeds vaker voorbij komt. Maar ook wij hebben er één rondlopen hier in huis. In deze blog deel ik hoe wij Owen zijn sensitiviteit ervaren en hoe wij er mee omgaan.

Nu ben ik sowieso absoluut niet van de hokjes! Ieder kind is uniek en heeft andere wensen en behoeftes. Natuurlijk zijn er overeenkomsten maar je kunt alle kinderen niet over één kam scheren. Dat betekent niet dat ik de overeenkomsten niet zie maar toch doel ik als ouder zoveel mogelijk op een aanpak die werkt voor mijn kinderen.

Eerder heb je al kunnen lezen dat Owen een échte huilbaby was in de eerste maanden van zijn leven. Nog altijd benodigd hij rust, reinheid en regelmaat. Tot op de dag van vandaag heeft hij voorbereiding nodig; hij moet weten wat we gaan doen, wanneer we dat gaan doen en, belangrijker nog, wat er dan gaat gebeurd. Dat allemaal het liefst een week van tevoren. Daarnaast is hij fierce van karakter en een echte boogschutter. De gebruiksaanwijzing hebben we zelf moeten schrijven. Waar de meeste aanpakken goed voor hem werken, moeten we soms ook creatief zijn. Sinds een jaar of 1,5 begrijpen we hem pas écht goed en weten we dus ook dat hij hooggevoelig is.

IMG_4926

Hoe weet je dat je een hooggevoelig kind hebt?

Naar aanleiding van een tip van een kennis van me ben ik terecht gekomen op Gevoeligheidgrootbrengen.nl. Hier vond ik twee begrippen; namelijk hooggevoelig en strong-willed. Dat Owen een sterke eigen wil heeft wisten we al langer. Het is echter combinatie van deze twee begrippen die mijn ogen openden. Ook hier geldt dat niet ieder kind hetzelfde is en dat Owen ook niet aan alle “kenmerken” vertoont van een hoogsensitief en strong-willed kind.

Ik zette alle kenmerken die van toepassing zijn op mijn zoon op een rijtje:

  1. Heeft oog voor detail: ziet een kleine kruimel bijvoorbeeld nog op de grond liggen.
  2. Raakt overrompeld door plekken waar veel mensen zijn.
  3. Raakt snel gestrest bij veranderingen of onverwachte gebeurtenissen.
  4. Is sfeergevoelig: reageert sterk als de sfeer bijvoorbeeld beladen is.
  5. Merkt emoties bij anderen op: verdriet, onzekerheid, irritaties.
  6. Is erg begaan met anderen. Hij wordt verdrietig als een ander verdrietig is.
  7. Presteert beter wanneer anderen niet meekijken.
  8. Is bang om iets verkeerd te doen
  9. Is vaak perfectionistisch.
  10. Heeft last van kriebelende of prikkende kleding.
  11. Raakt diep gekwetst door negatief commentaar van anderen.
  12. Heeft een diepe beleving: stelt diepzinnige vragen en maakt wijze opmerkingen
  13. Heeft sterke behoefte aan harmonie
  14. Raakt vertederd door kleine dingen: bloemetjes, beestjes etc.
  15. Heeft een groot hart: geeft graag uitingen van liefde.
  16. Heeft een groot rechtvaardigheidsgevoel.

En dan zijn er nog de kenmerken van een strong-willed kind waar Owen aan voldoet:

  1. Weet heel duidelijk wat het wel en niet wil.
  2. Is behoorlijk aanwezig: je kunt moeilijk om hem heen.
  3. Is energiek.
  4. Kan zo enorm enthousiast en blij zijn, dat het opvalt.
  5. Ongeduldig? Dat is zachtjes uitgedrukt!
  6. Kan flink driftig worden en explosief zijn als dingen niet gaan zoals hij wil.
  7. Is slim en gewiekst in het verzinnen van dingen om zijn zin te krijgen.
  8. Wil graag zijn gelijk halen.
  9. Gaat de strijd met je aan.
  10. Is verbaal sterk en is enorm goed in het bedenken van (tegen)argumenten.
  11. Blijft protesteren en rebelleren, ondanks heldere uitleg of duidelijke grenzen.
  12. Kan heel lang volhouden, geeft niet zomaar toe.
  13. Verkiest vaak actievere bezigheden (buiten spelen, rennen, springen) boven passievere bezigheden (boekje lezen, knuffelmomenten).

Herken jij deze punten ook?
Grote kans dat jouw kind ook hooggevoelig of strong willed is.

Hoe gaan we er mee om?

Op verschillende pedagogische websites kun je lezen dat begrip tonen voor het gedrag of een reactie het belangrijkste is. Niet wijzen, je bewust zijn van je toon. Hooggevoelige kinderen zouden hier slecht op reageren. Ook time-outs zouden een dooddoener zijn. Echter, doordat Owen dus ook strong-willed is moeten we regelmatig wél streng en kort zijn. Dan is de weg naar “de hoek” ook snel bewandeld. Het is dus zoeken naar de gulden middenweg maar soms is die weg er gewoon niet en moet je of linksom of rechtsom.

Driftig en explosief

Al vanaf de geboorte is Owen fierce and fisty. Voor hij goed kon praten had hij regelmatig extreme driftbuien die wel een uur konden duren. We lieten hem gaan. Zorgden dat hij op een veilige plak lag of zat waar hij zichzelf geen pijn kon doen en bleven er gewoon bij zitten. Een driftbui is niets meer dan een explosie van emoties die er niet op een andere manier uit kunnen. Communiceren is geen optie. Wachten en zichtbaar blijven zodat hij weet dat hij in de buurt van mama of papa is. Dat werkte hier perfect. Zelfs in het openbaar. Tegenwoordig heeft hij nauwelijks nog driftbuien.

Emotie is oké

Omdat Owen zó gevoelig is voor de emotie van een ander proberen we hem altijd zo goed mogelijk uit te leggen dat het hebben van verdriet oké is. Tranen mag je laten net zoals je boos of gefrustreerd mag zijn. Ben je verdrietig? Dan huil je. Ben je boos? Dan mag je op een kussen slaan. Laat het er maar uit.

IMG_0918b1.jpg
Een knuffel en kus zijn altijd goed en mogen overal

Winnen is niet het belangrijkste

Tja, dit is best een gemene. Owen wil altijd winnen en kan enorm slecht tegen zijn verlies. Ten eerste vinden wij niet dat je altijd maar moet winnen. Je eigen tempo is ook prima. Dit proberen we hem dan ook duidelijk te maken. En ja, soms doen we dit door hem te laten verliezen.

Boekjes, boekjes en nog eens boekjes

Owen heeft een periode gehad dat hij enorm veel vragen had over bijvoorbeeld de kerk maar ook de dood; een zwaar beladen onderwerp als je het mij vraagt. Verlies is niet zomaar iets. Vragen vermijden of ombuigen is geen optie. Probeer maar eens in een zo’n simpel mogelijke taal uit te leggen wat de dood of geloof is. Wat is het verschil tussen een kerk, een moskee en een synagoge als je er allemaal met hetzelfde doel heen gaat? Als we er zelf niet helemaal uitkomen, gaan we op zoek naar boekjes. Boekjes spreken vaak tot de verbeelding en helpen bij het beantwoorden van vragen waar je als ouder zijnde moeite mee kunt hebben.

Voorbereiding is key

Ruim van tevoren geven we aan wanneer er iets gaat gebeuren; soms maak ik ook een aftel-kalender zodat hij iedere dag weer een dag kan wegstrepen. Met veel beeld en geluid materiaal laten we hem zien wát er gaat gebeuren. Voorafgaand aan een tandarts bezoek heb ik hem al veel laten zien en oefenen met zijn eigen tandartsspiegeltje. Dit is jammer genoeg geen garantie voor succes want vaak blokkeert hij alsnog door alle spanningen of drukte en is er geen land meer mee te bezeilen maar het biedt hem in ieder geval voorafgaand een hoop rust.

Daarnaast proberen we altijd vroeg op plekken met veel mensen te zijn, zodat de drukte om hem heen kan opbouwen in plaats van dat hij er direct mee wordt geconfronteerd. Wanneer het echt extreem druk is slaat hij namelijk dicht of hij wordt enorm boos.

Consequent zijn

Heel moeilijk maar een absolute must. Hoewel manlief nog wel eens vind dat het nog wel ietsje consequenter kan hoor ik vaak van mensen dat ze mij behoorlijk strak en duidelijk vinden. Nee is nee en nee blijft nee. Zijn wij niet consequent? Dan is het einde zoek. Ook op dagen dat alles op rolletjes loopt blijven we met sommige dingen strikt. Soms voelt dit “verkeerd” want “vandaag kan het wel” maar dat is dus niet het geval. Daar horen dan ook time-outs bij. Dat betekent niet dat wij heksen van ouders zijn hoor. Er is genoeg ruimte in een hoop andere situaties 😉

Run Forest, run!

Iedere vrije dag naar buiten met die beentjes. Al is het maar even een blok om; die energie moet eruit. Wanneer ik merk dat Owen tegen de muren omhoog rent, trekken we de schoenen aan. Al die opgekropte gevoelens kunnen ieder moment ontladen en dat voorkomen we het liefste. Lekker erop uit! Bal mee en naar de speeltuin. Soms wil hij, eenmaal aangekomen, niet eens spelen maar is de voetreis er naar toe al genoeg geweest.

Evaluatie

Iedere dag voor het slapen gaan en nadat het verhaaltje is uitgeblazen kruip ik naast hem in bed en bespreek ik de dag nog eens. Wat hebben we ook alweer gedaan vandaag? Wat vond je het leukste? Vond je iets ook minder leuk? Natuurlijk vertel ik hem dan ook wat er de volgende dag op de planning staat.

Heel. Veel. Liefde

Zo vaak als ik kan vertel ik hem wat een grote jongen hij al is en hoeveel ik van hem hou of hoe gek ik op hem ben. Dan knuffel ik hem plat en zeg ik nogmaals dat hij perfect is zoals ie is; zelf met al zijn gekke streken en nog maar half geschreven handleiding.

Ik zal vast en zeker een hoop niet doen zoals het “hoort” bij kinderen die hoogsensitief en strong willed zijn maar ik weet dat wat ik doe werkt voor mijn kind. Kenzie zal allicht een andere aanpak nodig hebben. Zij is immers haar eigen persoontje; iedere dag leren we haar beter kennen en kunnen we ook haar gebruiksaanwijzing gaan schrijven. Wel weet ik dat ik alles uit liefde voor ze doe en ik ben er van overtuigd dat je dan al een heel eind bent.

Herken jij jouw kind in bovenstaande? En hoe ga jij hier mee om?

2 Replies to “Leven met een hoogsensitief kind”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s