Leonie

Geen enkele bevalling is hetzelfde; iedere geboorte is uniek. Van natuurlijke bevallingen tot (geplande) keizersnedes, met of zonder pijnstilling, thuis of in het ziekenhuis, in bad of de auto. Ontlading en tranen van vreugde en geluk wanneer het eindelijk voorbij is of een allesoverheersende stilte gepaard met intens verdriet.

Vandaag het bevallingsverhaal van Leonie (32). Zij is mama van 2 prachtige dochters van 4 en 1 jaaroud en deelt met ons het verhaal van de geboorte van haar grootste meisje. Lezen jullie weer mee?

Ik was al meer dan 40 weken zwanger en het was héél erg warm; het was de zomer van 2013 en een hittegolf trok over ons land. Op de dag dat ik 40 weken en één dag zwanger was, ging ik naar de verloskundige voor controle; gelukkig was alles nog helemaal in orde. Als het na drie dagen nog steeds rustig zou zijn moest ik terug komen.

Donderdag 25 juli 2013

Aan het einde van de middag was ik met mijn hondje Dolly aan het wandelen. Tijdens deze wandeling voelde ik me ineens niet zo goed; ik werd zowel misselijk als duizelig en ben snel naar huis gegaan! Direct heb ik de verloskundige gebeld. Zij kwam meteen langs en heeft mijn urine getest. Uit deze test kwam naar voren dat ik bijna het HELLP Syndroom had! Mijn vriend Stefan kwam direct van zijn werk naar huis. Mijn vader en zijn vrouw kwamen Dolly ophalen en hebben mij natuurlijk een dikke knuffel gegeven. Mijn schoonmoeder zou bij de bevalling aanwezig zijn dus ook zij kwam meteen naar ons toe!

In het ziekenhuis vonden wat onderzoeken plaats maar hier kwam niets uit. Ik mocht weer naar huis maar we sprak wel af dat ik de volgende middag terug zou komen zodat er kon worden besproken hoe we verder zouden gaan. Tijdens deze afspraak is besloten dat ik de volgende dag ingeleid zou gaan worden en om 07.30u mocht ik me melden in het ziekenhuis.

Donderdagavond is mijn zus nog gezellig langs geweest om samen te eten en daarna zijn we nog even bij mijn vader langs gegaan voor wat afleiding. Deze afleiding had ik echt nodig want wat een spannende avond was dit! Ik wist nu gewoon dat ik de volgende dag zou gaan beginnen met bevallen! Ik heb ’s avonds ook mijn broer ingelicht die een heel eind weg woont. Natuurlijk heb ik het ook aan mijn drie beste vriendinnen verteld. Ook zij konden vrijdag de hele dag in spanning gaan zitten wachten op het verlossende telefoontje.

Vrijdag 26 juli 2013

Om 07.00u stond mijn schoonmoeder voor de deur en zijn we met zijn drieën en een lege Maxicosi in de auto gestapt op weg naar het ziekenhuis. Daar werd er gestart met de inleiding en werden mijn vliezen gebroken; de bevalling was begonnen.

Ik heb de weeën een uur volgehouden maar dit deed zo’n pijn dat ik alles bij elkaar heb gegild! Gelukkig kreeg ik een ruggenprik en was ik daarna weer vrolijk. Stefan en z’n moeder zijn ondertussen in het ziekenhuis lekker een hapje gaan eten; zij mochten namelijk niet met me mee toen ik de ruggenprik kreeg. Hierna begon het wachten en wachten en wachten… Het duurde en duurde maar… We hebben nog televisie gekeken maar het duurde zó ontzettend lang! En ik had nog maar 5cm ontsluiting.. Ik was pas op de helft!

Pas rond 20.00u ging het allemaal wat sneller. De baby bleek echter in vruchtwater te hebben gepoept en dus werden de artsen standby geroepen.

Om 21.00u uur mocht ik dan eindelijk gaan persen en om 21.45u was ze daar dan! Onze knappe meid. Naomi, wat was ze prachtig! Wat een enorm bijzonder moment!

Na de bevalling heb ik meteen meteen mijn vader gebeld. Daar zaten ook mijn zus, broer en de vrouw van mijn vader in spanning te wachten! Ze kwamen direct naar het ziekenhuis om Naomi te bewonderen. Wat een speciaal en ontroerend moment.. De man van mijn schoonmoeder en zijn broer en vrouw zijn ook snel naar het ziekenhuis gekomen. Ze hadden speciaal voor Stefan McDonald’s meegenomen, want wat had hij een enorme honger, haha!

Na ongeveer een uurtje is iedereen weer naar huis gegaan. Wij zijn zelf nog het hele weekend in het ziekenhuis gebleven. Dit toch nog vanwege het HELLP Syndroom dat ik toch bleek te hebben. Dit extra weekend heb ik eigenlijk alleen maar als fijn ervaren. Wat een eerste nacht wat het! We konden alle drie niet slapen. We hebben alleen maar vol bewondering naar elkaar zitten kijken. Nu zijn we een gezin!

Wil jij jouw verhaal ook delen? Stuur me dan een berichtje !

One Reply to “Leonie”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s