Je weet dat je moeder bent als…

Je weet dat je moeder bent als je met spuug en kwijl vlekken op je kleding rondloopt, je heel hard schreeuwt om me-time maar je kinderen hard mist wanneer ze de deur uit zijn.. In verschillende blogs en online artikelen kwam ik onder andere deze punten tegen. Persoonlijk herken ik mij in weinig in deze opsommingen en daarom besloot ik mijn eigen lijstje te maken. Een lijstje met een flinke dosis humor en een klein korreltje zout natuurlijk 😉 Want je weet pas écht als je peutermoeder bent als…

Je je kind belooft dat hij in de speelgoedwinkel mag kiezen wat hij wil maar je na 2 seconden al spijt hebt

Tja, tot je met je overactieve peuter voor het schap hysterische race auto’s met het oorverdovende geluid van een Action speelgoedje staat te springen dat hij die wil hebben. Je wéét dat het binnen 3 minuten kapot is en dat ie zich vervolgens open gaat halen aan dat harde plastic wat na die val van de bank veranderd in een guillotine voor vingers. Weet je echt zeker dat je deze wilt hebben, schatje? Er is nog zoveel ander mooi speelgoed! Vind je deze auto niet leuker? Of wat dacht je van die leuke puzzel? Die maakt namelijk geen tering herrie..

Je de boterhammen van je kind met voorbedachte rade voor de zekerheid in 16 verschillende origami vormen snijd

Want ja, gisteren waren driehoekjes helemaal hot. Vandaag zou hij zijn boterham zomaar in de vorm van een dinosaurus willen hebben. En waar het tot 3 dagen geleden nog moord en brand was omdat de korstjes er nog aan zaten, zou hij ze nu natuurlijk ineens wel willen eten. Daarom snijd je de boterhammetjes alvast op 3 verschillende manieren om een drama aan tafel te voorkomen. Natuurlijk opper je dat dan vervolgens als “ik leer mijn peuter keuzes maken”.

Je er alles aan doet om je kind tijdens dat net iets te lange autoritje wakker te houden

Niet slapen, niet slapen, niet slapen! Alles behalve slapen nu! Anders ben je straks weer loei chagrijnig dat je wakker moet worden én hyperdepieper tegelijk omdat die 3 minuten blijkbaar genoeg zijn om vervolgens de wereld weer op zijn kop te gooien. Liedjes zingen, ik zie ik zie wat jij niet ziet spelen, de airco vol aan. Jij moet en zal thuis pas gaan slapen! Ik heb nog een paar afleveringen van Mindhunter die ik moet kijken..

Je de naam van je kind zo lang mogelijk uit kunt rekken

Oweeeeeeeeeeeennnnnnnnnnnnn… Need I say more?

Je persé mee moet spelen maar vervolgens niets mag doen

De hele ochtend krijg je de vraag of je alsjeblieeeeft niet mee komt spelen. Maar mama, ik wil écht heel graag samen met jou spelen. Ik kan écht niet alleen spelen, ik weet niet hoe dat moet. Oké dan.. Als je zusje op bed ligt gaan we samen spelen (lees: kleien en alles op de grond gooien). Zit je eindelijk aan tafel en heb je alle klei netjes uitgestald met alle bijbehorende vormpjes, rollers en uitstekers mag je niets aanraken. Nee, mama! Ik wil dat zelluf doen! Zit je daar verplicht aan tafel niks te doen. Gezellig hoor!

Je serieuze agressie tegenover gemene kindjes weg moet zien te stoppen.

Ben je in de speeltuin, heeft je kind een vriendje gevonden om mee te spelen. Althans, dat denkt hij. Het vriendje heeft echter geen zin om met jouw kind te spelen en doet er alles aan om hem te ontlopen. De teleurstelling op het gezicht van jouw kind en de pogingen die hij doet om wél samen te kunnen spelen maken je boos en verdrietig. Je zou dat kindje gewoon willen meppen. In plaats daarvan stel je dan maar voor om zelf samen met hem te spelen. Wat dan natuurlijk ineens weer niet mag..

Je nog 20 keer naar je net gepoetste badkamer loopt omdat hij nu nog zo lekker schoon is

En dat geld zo’n beetje voor alles wat je net hebt gedaan. Extra genieten wanneer het éven allemaal he-le-maal schoon en opgeruimd is. Heerlijk! Want zodra de peuter weer terug komt van zijn middag op de peuterspeelzaal, is mijn woonkamer binnen no-time weer één grote puinbak. Waar doen we het eigenlijk voor?

And last but not least!

Je weet dat je moeder bent als je na een lange dag vol frustratie omdat je 10 keer op een LEGO blokje bent gaan staan ’s avonds naar bed gaat, je nog even bij je kind gaat kijken en zucht.. Want dat mensje, heb jij maar eens mooi gemaakt en even sta je stil bij het grootste wonder dat bestaat. Jouw kind, jouw alles. En ook al ben je moe (verrot is een beter woord), je sluit af met nog een kusje en een aai over de bol en sluipt zachtjes de kamer uit.

Wie kan hier zich nog meer in vinden?

2 Replies to “Je weet dat je moeder bent als…”

  1. Ikke! Heel bekend hoor. Mijn peuter trekt kasten open, smijt alles rond, smeert dagelijks alle tafels, klinken, deuren, vensterbanken en keukenkastjes vol met vieze handjes. Ik vraag ik me steeds af waar die nou zo vies van worden. Na ieder eetbaar iets poets ik zijn handen. Maar bij iedere lachende blik is het al vergeven.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s