De baby slaapt

Dutjes en een goede nachtrust vind ik ontzettend belangrijk voor baby’s en kinderen. Slapen ze overdag niet goed, dan kun je er donder op tegen zeggen dat de nacht ook onrustig zal verlopen. Althans, dat is hier het geval. Toen Owen overdag nog sliep plande ik mijn dag volledig om zijn slaapjes heen; die rust had hij écht even nodig. Zolang hij nog op bed lag, ging ik nergens heen. Een pasgeboren baby slaapt over het algemeen in cyclussen van 3 kwartier. Naarmate ze groter worden gaan ze minder vaak, maar wel langer slapen. Inmiddels is Kenzie bijna 1 en doet zij nog altijd 2 dutjes op een dag; ’s morgens een uurtje en ’s middags doet ze een lange tuk. Heel af en toe gooi ik haar er rond vieren nog even op, als ze bijvoorbeeld in de middag maar kort geslapen heeft.

Wakker maken of laten liggen

Echter, nu ik twee kinderen heb is het niet meer mogelijk om mijn dagen om de slaapjes heen te plannen. Regelmatig ga ik erop uit en zal Kenzie dus in de wandelwagen moeten slapen, in de Tula of in mijn armen (wat ze overigens soms nog wel eens doet en waar ik dan intens van geniet). In de middag ben ik vrijwel altijd thuis en vermaken Owen en ik ons binnen of buiten in de tuin zodat Kenzie in ieder geval één keer de rust van haar eigen bed heeft.

Omdat Owen op dinsdagmiddag naar de peuterspeelzaal gaat zit ik nu vrijwel altijd met een dilemma. Van 12.30u tot 15.30u is hij op “school” en zodra ik hem heb weg gebracht leg ik Kenzie op bed. In die uurtjes dat ik nog even het rijk alleen heb ruim ik alles op en doe ik het huishouden of ik werk mijn blog alvast bij. Als ik klaar ben, heb ik laatste uurtje dan heerlijk voor mezelf. Wanneer het tijd is om Owen weer op te gaan halen moet ik Kenzie 9 van de 10 keer wakker maken. En trust me, dan is ze me een partij chagrijnig. Zou ik ook zijn overigens. Iedere week twijfel ik om haar maar gewoon even te laten liggen; binnen 10 minuten ben ik terug. Sterker nog, ik ben sneller wanneer ik zonder haar ga. Wat kan er nu gebeuren?

Ik zou dat nooit doen!

Dat is wat ik mezelf altijd voor hield. Straks vliegt je huis in de fik en ligt je baby daar. Of erger nog, er gebeurd onderweg iets met mij. Ik zou mijn kinderen nooit slapend thuis achterlaten. Dan maar chagrijnig. Alleen thuis laten stond voor mij synoniem aan een slechte moeder zijn.

Een paar weken terug was het weer tijd om Owen op te halen van de peuterspeelzaal en Kenzie sliep nog steeds. Zo lang mogelijk heb ik gewacht tot ze uit haarzelf wakker zou worden maar het bleef stil. Ik besloot haar dan maar wakker te maken, maar ze gaf geen kik; totaal van de wereld. Comateus haast. Ik keek op mijn horloge en uit het niets bekroop me het “YOLO-gevoel”.

Ik besloot haar te laten liggen..

Met mijn hart in mijn keel racete ik naar het schoolplein om Owen op te halen en na nog een kort praatje met één van de leidsters ging ik zo snel als ik kon weer terug naar huis.
Toen ik binnen stapte bleek ze nog altijd heerlijk te slapen. Het gaf me het zelfvertrouwen dat het dus heus geen kwaad kan om haar soms even te laten.

Taboe

Het blijkt nog best een taboe te zijn hoor, je slapende kind thuis achterlaten terwijl je even je oudste van school haalt. Toch zie ik op het schoolplein moeders die hun kind met baby of dreumes op de arm weg brengen maar ze alleen weer komen ophalen. Niemand spreekt erover, maar als je er naar vraagt dan zijn er een hoop die het toegeven.
“Oh ja hoor, die ligt nog op bed. Is veel makkelijker even snel op en neer” Het gebeurd dus vaker dan we denken. Naar wat ik begrijp werd er vroeger al niet veel anders gedaan.

Hek van de dam?

Inmiddels is het dus een paar keer voorgekomen dat ik Kenzie slapend heb “achtergelaten”. Even snel Owen ophalen of even gauw naar de supermarkt aan het einde van de straat voor een pak melk.; ik ben terug in een oogwenk.

 

Schaam ik me ervoor? Misschien.
Soms voel ik me ook echt een slechte moeder als ik alleen aan het schoolplein sta te wachten. Het is dan net alsof iedereen naar me kijkt en mij veroordeelt zonder iets te zeggen. Aan de andere kant ben ik overduidelijk niet de enige, dus heb ik niets om me voor te schamen.

Is het hek dan nu van de dam? Nee.

Ik wacht nog altijd liever tot ze zelf wakker wordt of ik maak haar wakker. Maar heel soms ís het gewoon even makkelijk. Zolang je je slapende kind niet 5 keer op een dag alleen laat, waarom niet? Zo eens een keertje moet dus wel kunnen.

Hoe denken jullie hierover?

 

 

2 Replies to “De baby slaapt”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s