Ellen

Geen enkele bevalling is hetzelfde; iedere geboorte is uniek. Van natuurlijke bevallingen tot (geplande) keizersnedes, met of zonder pijnstilling, thuis of in het ziekenhuis, in bad of de auto. Ontlading en tranen van vreugde en geluk wanneer het eindelijk voorbij is of een allesoverheersende stilte gepaard met intens verdriet.

Vandaag het verhaal van Ellen (31). Zij is mama van 2 dochters; Lotte (2014) en Milou (2017). Haar zwangerschap eindigde in een opmerkelijke bevalling. Tenminste, de aanloop er naartoe. Nieuwsgierig? Lees dan snel verder!

Het was vrijdagavond en er stond een bruiloftsfeestje op de planning; ik was nog maar 2,5 week verwijderd van mijn uitgerekende datum. Ergens voelde ik al aan mijn lichaam dat ik die avond maar beter op een stoel kon blijven zitten in plaats van de dansvloer onveilig te maken. Toen we ’s nachts thuis kwamen verloor ik stukjes van mijn slijmprop. Zou het gaan beginnen? Een telefoontje naar de verloskundige stelde mij gerust; ik moest maar lekker gaan slapen want dit was niet persé een teken dat de bevalling was begonnen.

Zaterdag voelde ik mij niet helemaal fit maar wat wil je na een bruiloft en een dikke buik die lekker in de weg zat? Toen het ’s avonds tijd was om naar bed te gaan dacht de baby daar duidelijk anders over.

Wacht eens even.. dit voelt niet prettig. Het lijkt wel of ik ongesteld moet worden. Deze krampen zijn niet fijn. Het zijn toch geen weeën? Die komen toch regelmatig en houden best lang aan?

Uiteindelijk ben ik toch maar uit bed gegaan om vriendlief niet wakker te maken. Dan maar even op de bank verder tobben waar ik uiteindelijk in slaap ben gevallen.

Zondag was er niets aan de hand maar ’s avonds en vooral ’s nachts begon het gerommel weer. Dit was echt niet grappig! En waarom deed het toch zo’n pijn? Ik besloot de volgende ochtend toch maar weer de verloskundige te bellen.

Tja Ellen, zo te horen heb je last van voorweeën.
Even doorzetten meid.. Het hoort erbij.

Na nog een nacht op de bank geleefd te hebben voelde ik me dinsdag net een zombie. Overdag was het rustig in mijn buik maar zodra ik wilde gaan slapen liet de baby van zich horen. Naast dat ik me gaar voelde had ik inmiddels geen controle meer over mijn blaas en dat is géén prettig gevoel kan ik je vertellen. En dan die druk die ik van onderen voelde als ik een stap zette.. Opnieuw nam ik contact op met de verloskundige en zij stelde ze voor dat vriendlief ’s avonds een slaappil kwam halen zodat ik wat bij kon slapen voordat het echte werk ging beginnen. Ik vroeg of ik mee mocht komen, omdat ik me toch niet lekker voelde. We spraken af om voor het avondspreekuur even binnen te stappen in de praktijk.

Na een helse autorit (want waarom voel ik toch zo’n druk op mijn onderkantje als we over een drempeltje gingen?) stonden we om 17.30u op de stoep bij de verloskundige. Mijn wederhelft was zo slim geweest om de vluchttas en Maxi-Cosi alvast in de auto te zetten. Na een inwendige controle begon mijn verloskundige te lachen. Op de vraag wat er zo grappig was antwoordde ze “Het is open”. Eh, wat bedoel je?

Je hebt volledige ontsluiting maar geen weeën.

Joh..

Ik werd doorgestuurd naar het ziekenhuis waar ik wee-opwekkers zou krijgen. Die avond zouden we een baby hebben! Wow, oké dan… Dit scenario had ik even niet zien aankomen. Maar ik was dus niet gek! Die “krampen” deden wel degelijk veel pijn en hadden een functie gehad. Ik kan je vertellen dat het erg stil was in de tien minuten durende autorit naar het ziekenhuis. Beiden beseften we dat we op het punt stonden om ouders te worden. In het ziekenhuis werden we met open armen ontvangen en ik werd aan het infuus gekoppeld. De wee-opwekkers deden hun werk en daar kwamen uiteindelijk de persweeën.

Na bijna 45 minuten persen zette ik om 21.12u uur onze baby, wiens geslacht tot dan toe nog onbekend was, op de wereld. Op 27 mei 2017, precies 2 weken voor de uitgerekende datum, werden we trotse ouders van onze dochter Lotte.

En ja, bij mijn tweede zwangerschap ben ik naar een andere verloskundigenpraktijk gegaan 😉

Wil jij jouw verhaal ook delen? Stuur me dan een berichtje !

 

One Reply to “Ellen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s