Een brief aan mijn dochter

Lieve Kenzie,

Vandaag ben je alweer 1 jaar oud! Wat is de tijd voorbij gevlogen..
Ik herinner me jouw geboorte nog als de dag van gisteren. Zul je zo’n bijzonder moment als moeder moment überhaupt ooit vergeten? Wat was je mooi, wat was je klein! Zo’n klein baby’tje had ik nog nooit gezien en vast gehouden. Mijn kleine frummel!

Ik weet nog hoe bang ik was om je te ontmoeten. Zou ik weer in een zwart gat worden gezogen? Zou ik jou niet de liefde kunnen geven die je vanaf het eerste moment verdiende? Zou jij het ook zo moeilijk hebben met jezelf als je grote broer? Het tegendeel bleek waar. Nooit eerder heb ik zo’n intens geluk ervaren; een stortvloed aan liefde viel over me heen toen ik jouw gezichtje voor het eerst zag. Je was er, gezond en wel! Met je prachtige, grote ogen pakte je meteen iedereen in.

Maar meisje, wat heb je ons een kopzorgen gegeven. Twee ziekenhuis opnames in de eerste 3 maanden van jouw leventje en de enorme worsteling met het drinken en eten wat in een flinke groeiachterstand resulteerde. Ook de reflux hield jou volledig in zijn greep. De hydrofiel luiers waren niet aan te slepen omdat jij zo vaak spuugde. Je bent zo veel ziek geweest en leek na een snelle start in jouw ontwikkeling ineens volledig stil te staan. Op de huisartsenpost kennen ze inmiddels allemaal jouw naam, nadat we weken achter elkaar met een haast uitgedroogd mini mensje weer eens in de wachtkamer zaten omdat je maar niet wilde drinken. Vervolgens stopte je ook nog eens met slapen waardoor we ook tot diep in de nachten maanden achtereen probeerden te zoeken naar wat jou uit je slaap hield.

Gelukkig kregen we na een lange poos eindelijk de juiste hulp en werd je weer langzaam jezelf. Hoewel je nog altijd ruzie hebt met vast voedsel doe je het nu zo waanzinnig goed!

Je bent zo ontzettend vrolijk, lief, rustig en wild tegelijk. Je bent dan wel een meisje maar smerig worden is helemaal jouw ding. Uren kun jij je vermaken met het kleinste dingetje en je wordt altijd wakker met een lach op je gezicht.

Jouw eerste jaar was bewogen; intens met grote ups en downs, maar wat maak jij ons gelukkig. Samen met je grote broer ben jij de wereld voor ons. Het maakt niet uit welk pad je zal kiezen, papa en mama zullen er altijd voor je zijn.

Vanaf nu ben je geen baby meer en zul je over niet al te lange tijd je échte eerste stapjes in de wereld zetten. Je zal woordjes leren en zinnen gaan maken, vallen en opstaan. Ik mag alleen maar hopen dat je blijft wie je bent, met al je charmes en nukken. Jij bent een meisje zoals geen ander en ik ben waanzinnig trots op jou!

Lieve Kenzie, geniet van deze mooie dag zoals je van iedere dag geniet. Alleen vandaag een beetje extra.

Heel veel liefs, mama.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s