Miranda

Geen enkele bevalling is hetzelfde; iedere geboorte is uniek. Van natuurlijke bevallingen tot (geplande) keizersnedes, met of zonder pijnstilling, thuis of in het ziekenhuis, in bad of de auto. Ontlading en tranen van vreugde en geluk wanneer het eindelijk voorbij is of een allesoverheersende stilte gepaard met intens verdriet.

Vandaag het verhaal van Miranda. Een aantal jaren terug leerde ik haar kennen via een online forum. Toen was zij al mama van vlinderkindje Luca en nu waren zij en haar vriend bezig voor een tweede kindje. Dit ging niet zonder slag of stoot, maar uiteindelijk mochten zij dan toch eindelijk hun meisje in hun armen sluiten. Lezen jullie weer mee?

Nadat wij op 13 juni 2012 met 15 weken zwangerschap afscheid moesten nemen van ons eerste kindje Luca, heeft het een hele poos geduurd voor wij opnieuw zwanger mochten raken.

Ons mannetje hebben we moeten laten gaan na een controle echo waaruit bleek dat hij niet levensvatbaar zou zijn door een mega blaas. We dachten er nooit meer bovenop te komen. Na lang proberen en vele ziekenhuis bezoeken werd er PCOS geconstateerd en kwamen we terecht in de Medische Malle Molen. Ik heb verschillende dosissen Clomid genomen, maar het mocht niet baten. Nadat we op het punt stonden om de volgende stap te nemen in de medische traject raakten we zwanger; zonder medicatie! Ons geluk kon niet op toen we op 31 december 2014 eindelijk een positieve test in onze handen hadden! We waren zo ontzettend dankbaar en blij voor deze zwangerschap die zo gewenst was.

De laatste weken van mijn zwangerschap werd ik extra in de gaten gehouden omdat ik zwangerschapsdiabetes had en met 39 weken en 4 weken werd ik overgedragen aan de gynaecoloog in het ziekenhuis om te worden ingeleid. Ik werd gestript en mocht mij de avond erna melden op de afdeling voor het plaatsen van een ballonnetje.

Zo gezegd, zo gedaan. De avond van 12 september 2015 meldden wij ons en er werd een inwendig onderzoek gedaan. Helaas had het strippen weinig uitgehaald en de ballon werd ingebracht. Die nacht moest ik alleen achterblijven in het ziekenhuis. Mijn wederhelft kon door de drukte op de afdeling niet bij me blijven. Een lange nacht, waarin naar mijn idee maar weinig gebeurde in mijn lichaam. Ik had dan ook niet veel hoop toen ik de volgende dag werd opgehaald om naar de verloskamer te gaan. Eenmaal in de verloskamer was ook mijn vriend snel terug in het ziekenhuis om bij me te zijn.

Er werd wederom een inwendig onderzoek gedaan en ik had zowaar 4cm ontsluiting! Het infuus met wee opwekkers werd om 08.30u aangesloten en ook mijn vliezen werden gebroken.

Nu kon het wachten beginnen!

In het begin gebeurde er vrij weinig, maar langzaamaan kwamen de weeën op en kwamen ze sneller achter elkaar. Shit, ik moet nog plassen! Na nog een controle mocht ik nog wel naar de wc om daar te plassen en werd ik losgekoppeld van alle draadjes. Eenmaal op het toilet begon ik druk te voelen en ik raakte in paniek.

Nee! Ik wil dit niet! Luca is na opwekking van de bevalling op de wc geboren en dit wilde ik absoluut niet nog een keer. Er kwamen op dat moment een hoop emoties bij me los en ik wist niet hoe snel ik terug op bed moest komen.

Omdat ik al flink wat druk ervoer werd mijn ontsluiting gecontroleerd. Ik had op dat moment ruim 9cm ontsluiting, maar er was nog een heel klein opstaand randje te voelen. Het duurde nu niet lang meer!

Inmiddels was ook mijn moeder aangekomen in het ziekenhuis en niet veel later mocht ik beginnen met persen. Ik gooide alles in de strijd, maar toen ons meisje het moeilijk leek te hebben moest ik stoppen. Voor haar deed ik op dat moment al alles dus zette ik mijn tanden op elkaar en pufte zo goed mogelijk de weeën weg. Uiteindelijk mocht ik weer gaan persen. Nog één keer flink duwen en dan zou ze er zijn!

En op 13 september 2015, precies op de uitgerekende datum, werd om 11.54u ons langverwachte meisje geboren.

Wat een mooi en bijzonder moment! Papa en mama waren we al in onze harten, maar nu mochten we ook papa en mama zijn van dit wondertje; Nikki Larissa.

Het heeft zo moeten zijn. Een wondertje!

Wil jij jouw verhaal ook delen? Stuur me dan een berichtje !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s