Het ideale leeftijdsverschil

Voor we überhaupt actief bezig waren voor een tweede kindje heb ik me vaak afgevraagd wat nu het ideale leeftijdverschil is tussen twee kinderen. Soms heb je het natuurlijk niet voor het zeggen en is het nog maar de vraag of er een tweede kindje mag komen. Soms is het juist wat sneller dan verwacht en mag je een tweede (of derde, of vierde) kindje nog voor de eerste verjaardag van je andere spruit al in je armen sluiten.

Ik heb me ooit laten vertellen dat 2,5 jaar het ideale leeftijdsverschil is. Waarom weet ik al niet eens meer, maar dat het is blijven hangen weet ik wel. Onder het mom beter in één keer door dan opnieuw moeten beginnen, wisten we vrij snel dat we toch een tweede kindje wilden als het ons gegund was; ook al scheet ik 7 kleuren stront voor mogelijke herhaling van een postnatale depressie en een huilbaby. In de laatste fase van mijn behandeling bij de GGZ heb ik gelukkig mijn angsten kunnen uiten en bespreekbaar kunnen maken. Voor mijn gevoel had ik ook een soort van oké nodig van mijn therapeut. Nadat de beslissing was gemaakt vielen wij onder de categorie sneller dan verwacht. Al in ronde 3 bleek ik in verwachting van nog een wonder.

Bijna op de dag af

Kenzie is geboren op 13 juni en Owen was op die dag 2 jaar, 6 maanden en 4 dagen oud. Tussen hem en zijn kleine zus zit dus dat felbegeerde leeftijdsverschil van 2,5 jaar.

Eerder schreef ik voor Mama’s Vlog een blog over hoe de komst van een tweede kindje binnen ons gezin is verlopen. Kort gezegd is dit niet zo vlekkeloos verlopen als we hadden verwacht. Natuurlijk hadden we wel op wat weerstand, boosheid en het vragen van negatieve aandacht gerekend, maar dat het zó uit de hand zou lopen hadden we niet gedacht. De eerste 7 maanden waren dan ook loodzwaar; Owen slokte alle aandacht op. Pas wanneer hij op bed lag konden we ons op Kenzie focussen. Het dieptepunt vond plaats tijdens onze vakantie in Frankrijk waar ik hardop heb uitgesproken dat we nooit een tweede hadden moeten nemen. Jep, ik wenste mijn tweede bundle of joy weg. Not my proudest moment 😉

Wat als..

Wat als Kenzie eerder in ons leven was gekomen, of beter gezegd, wat als Owen gewoon nog wat kleiner had geweest. Dan had hij misschien het besef van aandacht moeten delen niet gehad. Wat als Kenzie juist later in ons leven was gekomen en Owen dus ouder. Had hij het dan beter kunnen relativeren? En had het dan misschien beter gegaan juist omdat hij het beter zou begrijpen? Of zou het moeten delen van de aandacht dan alleen maar lastiger zijn geweest? Allemaal what ifs.

Feit is dat het leeftijdsverschil nu eenmaal 2,5 jaar is. In de bloei van zijn peuterpuberteit was daar ineens die stomme baby die niet meer weg ging en waar iedereen voor langs kwam. Eigenlijk is het ontzettend sneu dat hij zo heeft moeten worstelen. Hij is nu eenmaal heel gevoelig, maar ook ontzettend explosief . Hoe lastig moet het zijn geweest voor hem om al die nieuwe emoties en indrukken niet goed te kunnen verwerken.

Inmiddels is Kenzie 14 maanden en gaat het ontzettend goed. Owen is vreselijk lief voor zijn zusje en langzaam ontstaat er een samenspel. Maar nog steeds kan hij enorm jaloers zijn en aandacht op een vervelende manier vragen als het even niet gaat zoals hij het wil, maar dat hebben we maar een soort van geaccepteerd.

Maar wat is dan wel het ideale leeftijdsverschil?

Dat is er niet. Het zal er vast zijn, maar het is persoonlijk. Waar de ene het leeftijdsverschil van 2,5 dus ideaal vind, vonden wij het (achteraf gezien) wat minder ideaal. Een ander vind een groot leeftijdsverschil enorm fijn vanwege de hulp die hun oudste dan kan bieden en weer iemand anders vind het heerlijk om 3 kinderen in 3 jaar tijd op de wereld te zetten.

Je besluit moet je ook niet af laten hangen van je andere kinderen. Het zal lopen zoals het zal lopen. Ik kan je alleen maar zeggen je gevoel te volgen; als het goed voelt, dan voelt het goed en dan zeg ik go for it! Die wat als zal altijd blijven.

En ondanks dat een leeftijdverschil van 2,5 jaar voor ons niet zo ideaal is gebleken, ben ik dolgelukkig met mijn gezin. Mijn kinderen zijn prachtig en uniek met ieder hun goede en slechte eigenschappen. De liefde voor elkaar als broer en zus is nu al enorm groot, ook al wordt er nu al regelmatig gevochten en zullen er nog vele ruzies volgen. Maar wie weet gaan ze over een jaar of 30 ook wel bij elkaar op de koffie. Dan is het het sowieso allemaal waard geweest 😉

Hoe groot is het leeftijdsverschil tussen jouw kindjes?

5 Replies to “Het ideale leeftijdsverschil”

  1. Tussen mijn kinderen zit 23 maanden, en dat vond ik ook niet ideaal. Zwaar, enorm zwaar, vond ik het vooral. Tussen mijn zussen en mij zit iedere keer 5 jaar, en dat is veel. Je hebt de mentale leeftijd ook… het ene kind is wat voor op z’n leeftijd, het andere misschien wat achter, en zo kan het gevoel van hoeveel ze schelen nog erg uit elkaar lopen.
    Zoals je zegt: er is geen ideaal verschil in leeftijd. Er zijn gewoon karakters, en hoe die (al dan niet) overeenkomen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s