Nieuwe baan, nieuw leven

Wauw, het lijkt alweer een eeuwigheid dat ik achter mijn laptop kroop om een blog te schrijven! Maar dat heeft een goede reden gehad. Voor wie het nog niet heeft meegekregen heb ik per 1 september een nieuwe baan en man, wat heeft dit voor flink wat voeten in de aarde gezorgd. Inmiddels tellen we alweer af naar de feestdagen en nog altijd ben ik zoekende naar een ritme, naar rust en naar regelmaat. En met alle veranderingen die nog komen gaan staat mijn leven momenteel behoorlijk op zijn kop.

Onderschat

Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat hele nieuwe baan gebeuren flink heb onderschat. De eerste 5 weken heb ik fulltime een opleiding moeten volgen nog voor ik überhaupt 1 mail mocht versturen. Als je al ruim 10 jaar niet meer in de schoolbanken hebt gezeten valt dat ineens vies tegen..

De eerste dag was behoorlijk onwennig; ineens wordt je met 11 compleet vreemden opgesloten in een lokaal. Mensen die van heinde en verre zijn gekomen om de opleiding te volgen met ieder hun eigen achtergrond. 12 Totaal verschillende mensen die allemaal de keuze hebben gemaakt om ergens anders (opnieuw) te beginnen en samen een bak aan informatie moeten zien te verwerken. Naarmate de dagen en de weken vorderde leerden we elkaar steeds beter kennen en wat zijn het leuke mensen! Wat hebben we gelachen en wat hebben we elkaar op sommige momenten moeten steunen.

Want damn, wat kan een keuken complex zijn! Verschillende materialen en samenstellingen. Een keuken ontwerpen, berekenen, tekenen, rekening houden met wensen en budget. Daarnaast jezelf ook nog eens “even” een compleet nieuw computersysteem aanwenden en communicatie trainingen en workshops doorlopen. De laatste week was ik dan ook compleet gesloopt. Ik had geen energie meer en was totaal opgebrand. 5 Weken op een mensenleven is natuurlijk niets, maar wat miste ik mijn kinderen en wat was ik blij dat ik eindelijk mijn diploma op zak had en mocht beginnen met werken.

You think you know, but you have no idea

De week erop ging ik met mijn hoofd vol nieuw vergaarde kennis en frisse moed aan de slag. Geen 24 uur meer werken, maar 28 uur verspreid over 4 dagen. Al gauw had ik door dat ik, ondanks 5 weken intensieve training, geen flikker wist. Servicelevs, frontenwissels, opleverbonnen, status 27, XRAP, 9MA9405, service planning, aansprakelijkheidsstellingen? Wat the fuck?! En dus begon het leren opnieuw. Pas na 3 weken kreeg ik een beetje door wat ik nu aan het doen was en wat mijn nieuwe functie eigenlijk inhield.

Thuis gaat het leven ook door

Doodop en met een hoofd vol watten kwam ik thuis waar ik meteen kon inklokken bij mijn andere baan; die van moeder en vrouw. Het huishouden moest gewoon worden gedaan zoals altijd, die voedzame maaltijd moest ook gewoon op tafel worden getoverd en beide kids moeten net als altijd schoon en fris in hun pyjama’s worden gehesen. Ook had ik vooraf bedacht dat het wel handig en leuk zou zijn om de eerste maand ieder weekend vol te plempen met sociale verplichtingen activiteiten.

De peuter kon allerminst omgaan met moeder de vrouw die ineens weken hele dagen van huis was en vond het nodig om mij op zijn manier te straffen voor de keuze die ik had gemaakt. Luisteren was er niet meer bij, doorslapen evenmin en ook de gastouder moest het ontgelden. Die eerste paar weken waren op zijn zachtst gezegd totale chaos. De dreumes kon het gelukkig geen ene moer schelen. En bedankt! Het is ook nooit goed 😉

Hoe gaat het nu

Ondanks dat ik voor mijn gevoel nog steeds weinig vrije tijd heb, besteed ik de momenten die ik heb nagenoeg volledig aan mijn gezin. Bloggen stond dus even op een laag pitje, want ik moest echt even tot rust komen.

Op mijn werk heb ik het waanzinnig naar mijn zin. Ik voel me als een vis in het water en ondanks dat ik op een hele chaotische plek terecht ben gekomen, mag ik echt in mijn handjes klappen met mijn nieuwe werkgever en nieuwe collega’s. Deze stap had ik vele maanden eerder moeten zetten want ik merkte ook dat ik mijn oude baan echt nog wel even moest afsluiten en een plekje moest geven. Er waren de laatste weken zoveel dingen voorgevallen die me tot in het diepste van mijn ziel hebben geraakt.

Maar nu heb ik weer zin om te gaan werken; het geeft me weer energie in plaats van dat het me energie kost. Ik heb mezelf weer een beetje terug gevonden en bloei weer helemaal op. Ik ben trots op mezelf en dat is me alles waard!

Een nieuwe baan, betekent in mijn geval ook écht een nieuw leven.

Uitgelichte foto: Annie Spratt - Unsplash

One Reply to “Nieuwe baan, nieuw leven”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s