Help! Mijn kind gaat naar de basisschool!

Het duurt nog even voor het echt zover is, maar in december wordt Owen dan echt een kleuter! Dat betekent dat hij de peuterspeelzaal vaarwel gaat zwaaien en gaat beginnen in groep 1. Zoals sommigen van jullie al wel weten is Owen erg gevoelig voor veranderingen en dus houdt ik mijn hart vast voor als het moment daar is. Of ben ik er gewoon nog niet klaar voor?

Ze zeggen dat je weet wanneer je kind er klaar voor is om echt naar school te gaan; ik merk het aan Owen ook wel hoor. Hij is snel verveeld, met momenten enorm druk (lees: hysterisch) en hij zoekt overal uitdaging in. Al maanden praat hij erover dat als hij 4 is hij naar juffrouw Lia mag en dat hij dan echt een grote jongen is. Alsof ie dat nog niet was in mijn ogen… De afgelopen jaren zijn voorbij gevlogen en ik heb inmiddels wel geleerd dat ze écht maar even klein zijn, want voor je het weet gaan ze naar school.

Een goede voorbereiding is het halve werk

Natuurlijk wordt hij niet zomaar met zijn tas op zijn rug alleen gelaten in een klas waar hij nog nooit een voet heeft binnen gezet. Voorafgaand mogen nieuwe kinderen 5 ochtenden komen oefenen; althans dat is hier het geval. Ze leren ze klas, de kindjes én de juf alvast een beetje kennen. Nu is Owen een ontzettend sociaal kind en zal hij, verwacht ik, snel zijn eigen vriendjes maken. Daarnaast heeft hij het voordeel dat hij bij zijn achternichtje en bij zijn buurmeisjes in de klas komt; voor hem bekende en vertrouwde gezichten.

Ook op de peuterspeelzaal welke in dezelfde school zit wordt er met de peuters van 3 al van alles spelenderwijs bijgebracht. Kringgesprekken, samenwerken, opruimen, kleine werkjes maken. Allemaal voorbereiding op de basisschool.

Moederhart

Maar weet je wat het is.. Vaak zijn het de ouders, en dan met name de moeders, er gewoon nog niet klaar voor. Ik in ieder geval niet; ik kan me nu al druk maken over wat er komen gaat. Gaat hij het wel trekken om ineens een hele dag op school te zijn en van alles te moeten? Hoe zal het gaan op de BSO? Hoe gaat hij om met al die veranderingen?

Eigenlijk lieg ik mezelf met deze vragen voor. Want ga ík het wel trekken om hem ineens een hele dag te moeten missen? Ga ík straks wel goed om met alle veranderingen? Kan ík het wel aan om mijn baby de grote, boze wereld in te sturen? Iedereen zegt dat de schattigheid van je kind eraf gaat zodra ze naar de basisschool gaan. Het wordt nu écht tijd om hem los te laten. En eerlijk is eerlijk, ik vind dat heel erg moeilijk.

Schuldgevoel

Vanaf volgend jaar zal Owen op maandag naar mijn moeder gaan in plaats van donderdag. Op dinsdag ben ik vrij en op woensdag, donderdag en vrijdag gaat hij naar de VSO en die laatste twee dagen ook nog naar de BSO. De planning is dat hij op de donderdagen over zal blijven.

Toen ik nog een klein meisje was bracht mijn moeder me altijd naar school, hoefde ik nooit over te blijven en stond ze aan het einde van de dag altijd aan de poort samen met een hoop andere moeders. Ik zal hem niet iedere dag naar school brengen en van school halen en dat steekt behoorlijk.

De gedachte dat hij wordt gebracht en gehaald met een busje bezorgt me werkelijk waar kippenvel, maar het is de tijd van tegenwoordig. Je bent niet meer vanzelfsprekend thuisblijfmoeder (hulde overigens!), maar je werkt een aantal dagen in de week of hebt een full blown carrière. Emancipatie heet dat.. En toch kan ik me er schuldig om voelen als de gedachte door mijn hoofd schiet dat Owen daar moederziel alleen staat terwijl alle andere kindjes wel worden opgehaald door hun papa of mama.

Van een mug een olifant maken

Natuurlijk is het, als ik het allemaal relativeer, grote onzin. Mijn kinderen zijn gewend dat papa en mama allebei werken. Nu zijn ze ook 3 dagen in de week bij de gastouder en moeten ze mij of de man missen. Als ze ons überhaupt al missen..

Owen krijgt straks echte vriendjes, waar hij jaren mee in de klas zal zitten. Hij krijgt speel afspraakjes waardoor ik straks op mijn vrije dag voor Jan met de korte achternaam aan de poort staat omdat hij heeft besloten dat hij ergens anders gaat spelen. Kinderfeestjes, festiviteiten op school, activiteiten op de BSO. Hij gaat de tijd van zijn leven hebben!

Deze mama maakt dus van een mug een olifant, maar tegen moedergevoelens doe je helemaal niks. Mijn kleine baby wordt nu een echte kerel.. Slik..

Hoe heb jij die eerste dagen van jouw kind op de basisschool ervaren?

Uitgelichte foto: Bernard Hermant - Unsplash

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s